
Kış, "ilkbahar, benim kalbimde" deseydi, ona kim inanırdı?

Kum ve Köpük, Halil Cibran'ın aforizmalar, kısa düşünceler ve şiirsel parçalarla insan, aşk, yalnızlık, bilgelik ve ruhsal arayış üzerine yazdığı yoğun metinlerden oluşur. Kitap, uzun bir anlatıdan çok zihinde yankı bırakan kısa cümlelerin etkisine yaslanır.
Cibran, Kum ve Köpük'te felsefi düşünceyle mistik duyarlığı birleştirir. Her parça, okuru kesin bir sonuca değil, kendi iç deneyimine dönmeye çağırır. Aşkın kırılganlığı, insanın kendisiyle ilişkisi ve hayatın geçiciliği metnin başlıca izlekleridir. Halil Cibran'ın şiirsel düşünce dünyasını seven okurlar için sakin ama yoğun bir okuma sunar.
Bookspace topluluğundan 8 gönderi

Kış, "ilkbahar, benim kalbimde" deseydi, ona kim inanırdı?

"Birlikte güldüğün kişiyi unutabilirsin ama birlikte ağladığın kişiyi asla."

Sonsuza dek yürüyeceğim bu kıyılarda, Kum ve köpük arasında. Gelgitler silecek ayak izlerimi Ve rüzgar dağıtacak köpükleri. Ama deniz ve kıyı kalacaklar sonsuza dek.

Bir bulutun üstüne oturursanız ne iki ülke arasındaki sınır çizgisini görebilirsiniz ne de iki tarla arasındaki ayrımı. Keşke bulutun üstüne oturabilseydiniz.

Ne tuhaftır ki en sert kabuk omurgasız canlılarda vardır.

"Ağaçlar toprağın göğe yazdığı şiirlerdir. Biz onları baltayla yere indirir, kağıt yaparız onlardan. İçimizin boşluğunu kaydetmek için; şiirler, şarkılar biçiminde..."
Sen ve içinde yaşadığın âlem sonsuz bir denizin sonsuz sahilinde yalnızca bir kum tanesisiniz.

Kitabı okurken hoşuma giden yerleri not alayım derken bir de baktım ki kitabı olduğu gibi yazmaya başlamışım. Güzel bir başucu kitabı. 👌