Mantıku't-Tayr

Güneş senin gülümseyişinin kulu kölesi olur, bulutlarsa senin ağlayışına eşlik eder!"

Şüphesiz herkesin yolculuğu farklı olduğundan hiçbir kuşun uçması aynı değildir…

Bu daracık dünyada sıkışıp kaldım.*

‘Bir kerecik şu kanlarla dolu gönlüme bak... Bütün bu dertlerden, musibetlerden çek çıkar. Kurtar beni!

Senin yeterince elemin yoksa, gel de bizden ödünç al!*

Ne bilebildik, ne tanıyabildik; ne de bir an gönlümüz huzur buldu.

Senden istediğim şey, ancak sensin!

Herkes, başka bir hâle düştü. Ne kimse tamamıyla kendisinden geçmişti, ne de kimse kendisindeydi !