Kan Davası

“O vakit, sadece gözlerim ağlamıştı. Bu gece gönlüm ağlıyor.”

“Ruhunda yorgun bir bahar gizli, Küllerinden doğmayı öğrendi sessizliği. Ne kadar kırılırsa kırılsın kalbi, Yine de ışığa döner karanlığı.”

“Daha o gün anlamıştım Feride, ben ömrümce seninle sınanacaktım. Çünkü insan daima en sevdiğiyle sınanır.”

“Bütün olan, geçen şeylere rağmen, sen yine bir parça benimdin; ben bütün ruhumla senin.”

“Aynı duayı birbirinden habersiz eden iki insan, er ya da geç birbirlerine kavuşurlar.”

“sevgimi nasıl göstereceğimi bilmiyordum. Sınıf arkadaşlarım haklıydı. Vahşiydim, yabaniydim. Mademki seni seviyorum, o halde canına okumam hak. Mademki beni sevdin, tüm kutsal kitaplardaki belalar sana müstehak”