Issız Erkekler Korosu

Ademoğlu Pansiyon'da düzenlenen bir fasıl gecesi, Issız Erkekler Korosu'nun farklı hayatlarını aynı çatı altında buluşturur. Canan Tan, acı çeken, horlanan, yalnız kalan ve sevgide yenilgi yaşayan erkekleri kendi şarkılarıyla sahneye çıkarır. Gecedeki herkesin ayrı bir hikâyesi, o hikâyenin içine işlenmiş ayrı bir ezgisi vardır.

Kitap, yazarın önceki eserlerinden tanınan bazı kişileri de bu buluşmaya taşır. Haşim, Murat, Vedat ve Yusuf gibi tanıdık erkekler pansiyondaki koronun çevresinde yeniden karşılaşır. Geçmiş anlatılardan gelen bu yüzler, kırgınlıklarını ve özlemlerini yeni bir müzikli çerçevede duyurur.

Issız Erkekler Korosu, erkeklik deneyimini güç ve dayanıklılık kalıplarının ötesine taşıyarak incinme, terk edilme ve yakınlık ihtiyacı üzerinden ele alan bağlantılı bir anlatıdır. Fasıl şarkıları, karakterlerin söylemekte zorlandığı duygulara dil verir ve her bölümün ruhunu belirler. Canan Tan, mizah ile hüznü aynı gecenin akışında birleştirirken farklı öyküler arasında duygusal geçişler kurar. Eser, aşk acısının tek bir cinsiyete ait olmadığını; paylaşılmayan kederlerin müzik ve anlatı yoluyla ortak bir deneyime dönüşebildiğini gösterir.