Eşkıyalığı geride bırakmak isteyen Memed, Seyran'la evlenip bir Akdeniz kasabasına yerleşir. Yaşar Kemal, İnce Memed 4'te kahramanına sakin bir hayat ihtimali açarken zulmün onu yeniden mücadeleye çağırdığı koşulları kurar. Memed'in millî mücadele kahramanlarından öğretmen Zeki Nejad'la dostluğu, kişisel huzur arzusunu köylülerin yaşadığı adaletsizlikle karşı karşıya getirir.
Zeki Nejad, köylüyü sömüren çeltikçilere karşı durur ve bu direniş Şakir Bey'in çıkarlarıyla çatışır. Memed, arkadaşını hedef alan güçlerle hesaplaşmak zorunda kaldığında dağa dönmenin eşiğine gelir. Milletvekili Arif Saim Bey ise onu yakalamak için köyleri boşaltıp insanları Çukurova'ya sürerek baskıyı genişletir. Böylece tek bir kişinin peşindeki takip, köylülerin yaşamını dağıtan siyasal ve ekonomik bir zorbalığa dönüşür.
Serinin bu cildinde Memed'in efsanesi, özgürlük ile ev ve aile özlemi arasındaki gerilimden beslenir. Yaşar Kemal, Çukurova'nın toplumsal yapısını ağalık, devlet gücü ve köylü direnişi üzerinden işler. Kahramanın seçimi yalnız kişisel bir intikam meselesi değildir; susarak korunma ile başkalarının uğradığı haksızlığa karşı çıkma arasında verilir. İnce Memed 4, bu mücadelenin bedelini ve Memed'in ardında bıraktığı belirsizliği destansı bir tonla taşır.
Bookspace topluluğundan 9 gönderi
Daha vakit varken,daha her şey bitmemişken, Eeeeeey insanoğlu başkaldır,diye bağırıyordu,korkma içindeki o yüz bin yıllık ağının,korkunun üstüne yürü,ona başkaldır. Önce içindeki, yüreğindeki zinciri kopar, başkaldır. Sonra dünyanın bütün zincirlerini kır, tekmil kötülüklere başkaldır, iyilik getir. Getirdiğin iyilikler de belki bir gün insanlık için kötülük olur,kendi iyiliğine de başkaldır.
"İnsan soyu başkaldırmayı, yemek, içmek, yaşamak, uyumak, çocuk yapmak gibi yaşam biçimi yapmazsa, bugünden de bin beter olacak, içi boşalacak; arkadaşlığı, sevmeyi, sevişmeyi, dostluğu, yerin, kuşun, akarsuyun, tanyerindeki ışığın, yürekteki sıcaklığını unutacak."
Hiç ölüye gülünür mü, isterse düşman ölüsü olsun, kes!
Allah insanları zulüm altında yaşasınlar, diye yaratmamıştı
"Dünyanın bütün kötülüklerine baş kaldır. Bazen senin iyiliğin başkasının kötülüğüne de olabilir. Kendi iyiliğine de baş kaldır."
İnsanlar her şeye, her şeye başkaldırmalı, diyordu. İnsanlar böyle uyudukça, insanlar böyle zulüm altında inlemeyi kabul ettikçe insanlığın bir sinekten ne farkı olur. İnsanlar, eğer en küçük bir haksızlığa, bir zulme başkaldırmayı akıl etmezlerse, insanlık bundan böyle daha da beter hale düşecektir. İnsan soyu başkaldırmayı yemek, içmek, yaşamak, uyumak, çocuk yapmak gibi bir yaşama biçimi yapmazsa bugünden de bin beter olacak, içi boşalacak, duymayı, düşünmeyi, sevmeyi, sevişmeyi, dostluğu, arkadaşlığı, göğün, yerin, kurdun kuşun, akarsuyun, tanyerindeki ışığın, yürekteki sıcaklığını unutacak.
Allah buyurdu ki ben sizi yarattım ki başkaldırasınız, siz beni dinlemediniz, önce kendinize sonra başka insanlara sonra her şeye, her şeye boyun eğdiniz, ne buldunuz, ne öğrendinizse ne yarattınızsa hepsi boyun eğme üstüne oldu, ve boyun eğdiniz, ve boyun eğdiniz ve boyun eğdiniz, boyun eğmeyenleri lanetlediniz, öldürdünüz, kustunuz, ve boyun eğdiniz, boyun eğmeyi yemek yemek, su içmek, sevişmek gibi bir yaşama biçimi yaptınız ve de öldünüz..."
Bir İnce Memed değil, yüz bin İnce Memed olsa, böyle yüz bin de dağlarda bulunan atı bulunsa bu halk başkaldıramaz. Bizim halkımız binlerce yıldan bu yana yoksulluk çekmiş, ezilmiş, çiğnenmiş, bütün insan olma gücü elinden alınmış bir halktır, böyle bir halk değil başkaldırmak, korkusundan gözünü bile açamaz. Bu halktan, bu ezilmeye, aşağılanmaya, küçük görülmeye, insanlardan sayılmamaya alışmış halktan hiçbir şey çıkamaz.
◾“Dünyada çok şey kolay da, insan olmak zor.” ◾Umudun ölmesi, insanın ölmesinden daha beterdir. ◾İnsan, bu dünya da yalnız ve yalnız kendine güvenmeliydi ◾Bu dünyada bin kez ölünmeden bir kez dirilmenin mümkünü yoktu. ◾Yoksulluk bir ateşten gömlektir, onu giyen bilir.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
