İki Dünyanın Ustası

Aykut Ertuğrul’un İki Dünyanın Ustası kitabı, gerçek ile düşsel olanın birbirine karıştığı öykülerde farklı anlatı geleneklerini aynı yaratıcı alanda buluşturur. Ertuğrul, gündelik gerçekliği kapalı bir sınır olarak kabul etmez; karakterlerini uyanışlarla, sınavlarla ve beklenmedik geçişlerle biçimlenen dünyalara yerleştirir. Borges, Calvino ve Cortázar’ı hatırlatan kurmaca anlayışı, metinlerin kendi yapısını sorgulayan oyunlarla evrensel yolculuk motiflerini yan yana getirir. Campbell’ın kahraman anlatılarındaki gibi sınavlara giren kişiler, bu deneyimlerden aynı biçimde çıkmaz; başarı ve yenilgi ihtimali öykülerin gerilimini canlı tutar. Amarula Cehennemi, Avcı, Çok Bilinmeyenli Bir Öykü ve kitaba saklanan Sandık Üçlemesi, koleksiyonun farklı kapılarını açan başlıca metinlerdir. Her öykü, okurun gerçek saydığı dünya ile anlatının kurduğu ihtimaller arasında yeni bir daire çizer. İki Dünyanın Ustası, hikâye anlatmayı olay aktarmanın ötesine taşıyarak biçim, ses ve hayal gücü üzerine kurulmuş yoğun bir edebî deneyim olarak ele alır. Kitabın ortak duygusu, insanın karşılaştığı sınavların hem tanıdık hem de tuhaf yüzlerini göstermekten doğar. Bu yaklaşım masal, modern öykü ve fantastik kurmacanın imkânlarını özgün bir koleksiyon düzeninde bir araya getirir.