Necîb Mahfûz’un Hırsız ve Köpekler romanında Said, en yakınlarının ihaneti sonucunda hapse düşmüş bir adamdır. Cezaevinden çıktığında özgürlüğünü yeni bir başlangıç için değil, kendisine yapılanların hesabını sormak için kullanmaya kararlıdır. İntikam arzusu, dışarıdaki dünyayla yeniden bağ kurmasını engeller ve her adımını eski düşmanlarına yöneltir.
Said hem peşinde polis köpekleri bulunan bir suçlu hem de inandığı siyasi fikirlerden uzaklaşan insanlar tarafından aldatılmış bir kurbandır. Kendisini adaleti sağlamakla görevli görür; düşmanlarını ne pahasına olursa olsun yok etmeyi amaçlar. Hapiste gösterdiği dayanıklılığı dışarıda kurnazlık ve hızla birleştirmesi gerektiğini düşünür. Ancak avcı olmak isterken giderek daha dar bir kuşatmanın içine çekilir.
Mahfûz, kişisel intikam öyküsünü 1952’de Mısır’da yaşanan devrimle ilgili hayal kırıklığının sembolik anlatımına dönüştürür. Said’in ihanete uğrama duygusu, siyasi ideallerin değişmesi ve onları savunanların başka yönlere sapmasıyla derinleşir. Roman, suçlu ile kurban, adalet ile öç arasındaki sınırı bulanıklaştırır. Hırsız ve Köpekler, bir adamın düşmanlarını ortadan kaldırma isteğinin kendi yalnızlığını ve çıkışsızlığını nasıl büyüttüğünü, polis takibi ile toplumsal düş kırıklığını aynı gerilim hattında birleştirerek anlatır.
Bookspace topluluğundan 2 gönderi
mezarlığın yeni konukları buyur etmediği tek gün bile geçmiyor. panjurların arkasına çömelip ölümün sonu gelmez yürüyüşünü izlemekten başkayapacak bir şey yoktu sanki. acınmayı asıl hak edenler yas tutanlar, tabi ki. gözü yaşlı bir kalabalık halinde gelirer, gözlerini kurulayıp sohbet edip dönerler. oradayken ölümden daha çetin bir güç onları hayatta kalmaya ikna etmiştir sanki
O kadar çok şey duyuyorum ki artık hiçbir şey duymuyorum neredeyse.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
