Herkes Kadar Öykü

Akşamüstü gelen kısa bir telefon, bütün günün akışını değiştirebilir. Ağabeyinin neden geleceğini sezen anlatıcı, işlerine dönemeden beklerken kimsenin kendisini üzemeyeceği ya da sevindiremeyeceği yolundaki inancının doğru olmadığını fark eder. Herkes Kadar Öykü, Behçet Çelik'in kişiler arasındaki görünmez bağları böyle küçük ama etkisi derin anlarda yakaladığı bir koleksiyondur.

Aile, aşk ve arkadaşlık ilişkileri öyküler boyunca farklı gerilimler üretir. Geçmişi bugünün içinde taşıyanlar, gençliklerini öğrenci evlerinin heyecanına yatıranlar, neden çağrıldığını anlayamayanlar ve başkasının gözlerinde kendisini ararken hayal kırıklığına uğrayanlar aynı insani kırılganlığı paylaşır. Hayatlar kimi zaman birbirine şaşırtıcı ölçüde benzer; kimi zaman da benzerliklerin arasında sıkışan küçük farklar bütün dünyayı değiştirir. Bir “eyvallah”la çıkanlar ile geçmişi bugün gibi taşıyanlar, ayrılığın da yakınlık kadar kalıcı izler bırakabildiğini sezdirir.

Çelik'in anlatımı, bu ilişkileri kesin açıklamalara bağlamak yerine bıraktıkları izlere ve ritim değişikliklerine odaklanır. Durgunluk ile gerilim, yakınlık ile uzaklaşma, hafıza ile şimdi arasındaki geçişler dilin temposunu belirler.

Gündelik olayların altında çalışan duygusal kuvvetleri izleyen koleksiyon, okura kendi ilişkilerindeki sessiz bağları fark ettirir. Her öykü, zamanın hayatı hangi anlarda aşındırdığını ve bir başkasının sözünün neden hâlâ derinlerden ses getirebildiğini başka bir açıdan gösterir.