Genç Werther'in Acıları

"Sevgisiz bir dünyanın yüreğimiz için ne anlamı olabilir? ‘’

Sanat kurallarına göre yetişen insan asla tatsız,kötü eserler yaratmaz; aynı şekilde,yasaları, refahı rehber edinen biri de asla tahammül edilemez komşu,asla kötü kalpli bir kimse olamaz.

-Her şeye rağmen, anlaşılmamak, bizim gibilerin yazgısı...

Bu dünyada her şey bir saçmalığa dayanır; kendi tutkusu,ihtiyacı dışında , başkalarına yaranmak, para kazanmak, şan şeref ya da benzer şeyler uğruna çalışan insan her zaman budaladir.

iğrenç insanların arasında olmak ne can sıkıcı,ne parlak bir sefalet ! Makam ,mevki hırsıyla dolular, birbirlerini bir adım geçmenin peşindeler. En sefil , en acınacak tutkular bütün çıplaklığıyla onlarda var.

Çevrede aldatıcı ruhlar mi dolaşıyor,yoksa etrafımdaki her şeyi cennete dönüştüren kalbimdeki sıcak,ilahi hayal gücü mü,bilmiyorum.

İnsan kalbinde ne taşıyorsa dünyaya bakınca onu görür.

Bir zamanlar coşmuş duygularla oraya buraya süzülen ,her adımda kendine bir cennet yaratan, bütün dünyayı sevgiyla kucaklayacak bir kalbe sahip yine ben değil miyim? İşte kalp şimdi ölü,artık coşmuyor. Gözyaşlarım kurudu.

Elbette, her şeyi kendimizle ve kendimizi de her şeyle kiyaslayacak yaratılışta olduğumuzdan, mutluluk ya da felaket de bizimle ilgili şeylerle bağlantılıdır. Bunların içinde hiçbir şey yalnızlıktan daha tehlikeli değildir.

Ey gökyüzünün efendisi! İnananların kaderini , akılları başlarına gelmeden ve onu tekrar kaybetmeden mutlu olmasınlar diye mi yarattın!

uşağımı evine gönderdim... yeter ki çevremde bugün onun yakınlarında bulunmuş bir insan olsun.

geçip giden şimdiyi yaşamak yerine, geçmişte kalan bir sıkıntının hatıralarını anımsamak için hayâl gücünü bu kadar zorlamasalar

"Siz şu an, bir yazardan hesap sormaya ve zaten sönmeye yüz tutan ışıklarını tamamen söndürmekten başka hiçbir şey yapamayan bir düzine aptal ve ciğeri beş para etmez insandan, dünyayı büyük ölçüde kurtaran ve dar görüşlü beyinler tarafından yanlış algılanan bir esere çamur atmaya kalkışıyorsunuz."