Feraye

İşgal altındaki bir ülkede savaş, gündelik hayatın bütün dengelerini değiştirirken Feraye ile bir yüzbaşı arasında güçlü bir yakınlık doğar. Cepheye imkânsızlıklar içinde koşan halk, özgürlük arzusunu silah ve malzeme eksikliğine rağmen sürdürür. Feraye ile Yüzbaşı'nın birlikte oynadığı zeybek, bu ortamda duyguların açıkça hissedildiği özel bir ana dönüşür. Kalabalığın ortasında birbirlerine uyum sağlayan iki karakter, dansın hareketleriyle zarafet, cesaret ve tutkuyu ifade eder. Fakat çevrelerindeki savaş, kişisel mutluluğun her an daha büyük bir kaybın gölgesinde kalabileceğini hatırlatır.

Naşide Gökbudak, Feraye'de aşk hikâyesini işgal koşullarından ayırmadan ilerletir. Vatan sevgisi ile iki insan arasındaki çekim aynı duygusal yoğunlukta anlatılır; kahramanların seçimleri hem birbirlerine hem içinde yaşadıkları topluma karşı sorumluluk taşır. Zeybek sahnesi, Feraye ile Yüzbaşı'nın ilişkisini sözlerden çok beden dili ve ortak ritim üzerinden görünür hâle getirir. Romanın tarihsel çerçevesi, savaşın yalnız cephede değil, bekleyenlerin, sevenlerin ve gündelik hayatını sürdürenlerin dünyasında da yaşandığını gösterir. Yaşanmış hikâyelerden esinlenen Feraye, tutkulu bir aşkı halkın hürriyet mücadelesiyle buluşturan; işgal, fedakârlık, cesaret ve umut temalarını öne çıkaran bir tarihsel romandır.