Dorian Gray'in Portresi

“İnsan ruhunu yitirdikten sonra dünyalar onun olsa neye yarar…”

"Tüm yollar eninde sonunda aynı yere varır sevgili Gladys." "Neresiymiş orası?" "Hayal kırıklığı."

Dünyanın en büyük olayları insanın zihninde geçer derler. Dünyanın en büyük günahları da insan zihninde işlenir.

"Tüm yollar eninde sonunda aynı yere varır sevgili Gladys.” “Neresiymiş orası?” “Hayal kırıklığı.”

Dorian Gray’in Portresi'ni özel kılan şey,Dorian’ın kötülüğünün dış dünyada değil, yalnızca portrede görünür hâle gelmesiydi. En çok da insanın yaptığı şeylerle değil, yaptıklarının sonuçlarıyla yüzleşmekten kaçması fikri beni etkiledi. Wilde, güzelliği bir ödül gibi sunarken aynı zamanda onun insanı ne kadar körleştirebildiğini de hissettiriyor. Romanı bitirdiğimde ahlaki bir ders almış gibi değil, kendimle ilgili rahatsız edici bir soruyla baş başa kalmış gibi hissetmiştim.

-Tüm yollar eninde sonunda aynı yere varır sevgili Gladys. +Neresiymiş orası? -Hayal kırıklığı.

Bir baştan çıkarmadan kurtulmanın tek yolu, ona teslim olmaktır.

" Tüm yollar eninde sonunda aynı yere varır sevgili Gladys " " Neseriymiş orası ? " " Hayal kırıklığı. "

İnsan ruhunu yitirdikten sonra dünyalar onun olsa neye yarar...

Dünyadaki her muhteşem şeyin arkasında trajik bir olay vardır...

"Haz, doğanın onay işaretidir. Mutlu olduğumuzda her zaman iyiyizdir ama iyi olduğumuzda her zaman mutlu olmalıyız." "Güzelliği, onun için yalnızca bir maske olmuştu; gençliği ise alay konusu. Gençlik dediğin nedir ki? Olgunlaşmamış, ham bir çağ; sığ duyguların ve hastalıklı düşüncelerin zamanı." "Dünyanın ahlaksız dediği kitaplar, dünyaya kendi ayıbını gösteren kitaplardır."

İnsanların çoğu, kendileri olmaktan korktukları için başkaları gibi yaşarlar.”

Bir insan tüm dünyayı elde edip ruhunu yitirirse bundan ne çıkarı olur.

Dorian Gray'in Portresi 1/2 SPOILER İÇERİR Dorian Gray, tekamülün 1.kademesinin ilüzyonlarına doğuştan sahiptir. 21 yaşında yakışıklılığı insanları çarpan bir gençtir. Görkemli bir serveti miras olarak almıştır. Londra'da İngiliz en üst sınıfındandır. Moda başlatabilecek kadar incelmiş zevklere, eğitime ve etkiye sahiptir. Özetle Dorian, "1.kademenin para, güç, makam, ün, statü vs. ilizyonlarının" somutlaşmış halidir. Bir gün kendi iblisiyle tanışır. Lord Harry ona önce sahip olduğu imkanları hazza çevirmeyi öğretir. Hazlar uğruna erdemi, vicdanı, merhameti arkada bırakmayı. Yakıp yıkmayı hayatın doğal akışı olarak görmeyi. Başkalarının üzerindeki yıkıcı sonuçları umursamadan yeni hazlara yelken açmayı. Böylece başlangıçta ruhen bir meleği simgeleyen masum Dorian, zaman içinde bir canavara dönüşür. Ancak canavarların da ödedikleri kendi bedelleri var, gözle görülmeyen bedeller...

Dorian Gray'in Portresi 2/2 SPOILER İÇERİR Oscar Wilde burada, güzel bir sembolleştirme ile, Dorian'ın bedellerini portresi ile görselleştiriyor. Bir meleğin iç dünyasını yansıtan portrenin dudaklarında önce alaycı, küçümseyici bir kıvrılma beliriyor. Hikayenin sonunda ise yozlaşmış, çökmüş, çürümüş korkunç bir adamın iç dünyasıdır artık. Kitap tekamülün 1.kademesinin (zalim nefs) estetize edilmiş çok başarılı bir betimlemesi fakat bir o kadar da eksik. 2.kademe, negatif enerjiden uzaklaşma gayretinin getirdiği eleştirme, yargılama aşamasıdır (kınayan nefs). Negativiteden uzaklaşma başlar ama onun yerine gelecek pozitiviteye henüz ulaşılmamıştır, dolayısıyla bilinmez. Kitapta Dorian'a ve okura hiç bir alternatifin sunulmamış olması, yazarın 2.kademede olduğunu ve kitabın bu perspektiften yazıldığını ifade ediyor. Dostoyveski, Suç ve Ceza'da Raskolnikov ile 2.kademeyi (ve 3.kademeye geçiş başlangıcını), Budala'da ise 3.kademeyi betimlemiştir.

Bütün yollar aynı noktada son bulur, sevgili Gladys. Nedir o? Düş kırıklığı...

"Ben birisinden çok fazla hoşlandım mı onun adını kimseye söylemem. Onun kimliğinden bir parçayı başkasına teslim etmek gibi gelir bu bana."

Mutlu olduğumuz zamanlarda hep iyi bir insan oluruz da iyi insan olduğumuz zamanlarda ille de mutlu olmayabiliriz

Bu gece günceme yazacağım. "Neyi?" "Ateşten eli yanan çocuğun ateşi sevdiğini."

Çocuklar işe ebeveynlerini sevmekle başlarlar ama büyüdükçe onları yargılar ve arada bir de onları bağışlarlardı.

Mutlu olan insan iyi hisseder, peki iyi hisseden insan mutlu olabilir mi?

“Tüm yollar eninde sonunda aynı yere varır sevgili Gladys.” “Neresiymiş orası?” “Hayal kırıklığı.”