SERDAR@sserenad· 6ay🇹🇷
Acaba insan öbür dünyaya giderken düşleride onunla gelemezmiydi ? Sonsuza dek göreceği düşleri olurdu o zaman Ama yanıt bulamazdı sorularına acı çekerdi…
8
Cengiz Aytmatov’un Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek adlı uzun hikâyesi, bozkır anlatılarından farklı olarak okuru uçsuz bucaksız denizin ortasına taşır. Küçük Kirişk, üç yetişkinle birlikte çıktığı yolculukta doğanın acımasız koşullarıyla ve hayatta kalmanın ağır sorumluluğuyla karşılaşır. Bir yaratılış efsanesiyle açılan metin, gündelik yaşam ile mitolojik hafızayı birbirine bağlar. Denizde yönünü ve suyunu kaybetme korkusu büyüdükçe insanların karakteri, dayanma gücü ve birbirlerine karşı sorumluluğu sınanır. Aytmatov felaketi yalnız fiziksel bir mücadele olarak işlemez; metanet, fedakârlık ve kuşakların devamı üzerine ahlaki bir soruya dönüştürür. Yetişkinlerin Kirişk’in yaşama ihtimalini korumak için aldığı kararlar, sevginin sözden çok eylemle ölçüldüğü trajik bir çerçeve kurar. Deniz, hem yaşam veren hem de insanın sınırlarını hatırlatan büyük bir güç olarak anlatının merkezindedir. Deniz Kıyısında Koşan Ala Köpek, özgürlük ve ölümsüzlük arzusunu ölüm korkusuyla yan yana getirirken, insanın en karanlık anda başkası için neyi göze alabileceğini spoiler vermeden düşündüren etkileyici bir eserdir. Mitolojik başlangıç, yaşanan sınavı tek bir ailenin ötesine taşıyarak insanın doğa ve topluluk karşısındaki yerini sorgulatır.
Bookspace topluluğundan 8 gönderi
Acaba insan öbür dünyaya giderken düşleride onunla gelemezmiydi ? Sonsuza dek göreceği düşleri olurdu o zaman Ama yanıt bulamazdı sorularına acı çekerdi…
“ne büyük bir felaketti gönlün hiç yaşlanmaması."
Ufuksuz denizler, bitimsiz düşlere sürükler insanı bazen. Tıpkı kendisi gibi; uçsuz bucaksız, başlangıcı ve sonu olmayan, birbirine karışarak çoğalan sonsuz düşlere. Ölümse öğrenmenin en kısa yoludur kimi zaman…
Çocuk kalbi çabuk kırılır, kolayca umutsuzluğa düşer ve hiçbir şey avutamaz onu.
Neden böyle oluyordu ? Neden insan sevdiklerine düşlerinde bile kavuşamıyordu ? Kim ayarlıyordu bütün bunları ? Bu düşlerin arkasında kim vardı ? Bunlarla ne söylemek istiyordu ? Amacı neydi ?
Talih vardır güldürür, talih vardır öldürür.
Denizin üstünde bir gece daha sona eriyordu Gökyününde ışıl ışıl parlayan babasının yıldızı ile bir gün daha doğuyordu… Aralık 1976 - Ocak 1977 SON.
“babasına iyice sokulup gözyaşlarını içine akıtırken, o gece, o güne kadar hiç bilmediği bir duygunun, bir evladın babasına ne derece bağlı olduğu duygusunun ne olduğunu anlamıştı. kelimelerle anlatılamazdı bu duygu. babası onun canında, kanında, çarpan yüreğindeydi. babasına benzemekten övünç duymuş, onu taklit etmiş, onun gibi olmayı hayal etmişti her zaman. ama şimdi anlıyordu ki babası kendisiydi, kendisinin bir başlangıcı, kendisi de onun bir devamıydı."
“Denizin üstünde bir gece daha sona eriyordu Gökyününde ışıl ışıl parlayan babasının yıldızı ile bir gün daha doğuyordu… Aralık 1976 - Ocak”
“Aceba insan öbür dünyaya giderken düşleride onunla gelemezmiydi ? Sonsuza dek göreceği düşleri olurdu o zaman Ama yanıt bulamazdı sorularına acı çekerdi…”
“Neden böyle oluyordu ? Neden insan sevdiklerine düşlerinde bile kavuşamıyordu ? Kim ayarlıyordu bütün bunları ? Bu düşlerin arkasında kim vardı ? Bunlarla ne söylemek istiyordu ? Amacı neydi ?”
“Çocuk kalbi çabuk kırılır, kolayca umutsuzluğa düşer ve hiçbir şey avutamaz onu.”
“Ufuksuz denizler, bitimsiz düşlere sürükler insanı bazen. Tıpkı kendisi gibi; uçsuz bucaksız, başlangıcı ve sonu olmayan, birbirine karışarak çoğalan sonsuz düşlere. Ölümse öğrenmenin en kısa yoludur kimi zaman…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
