Bülbülün Kırk Şarkısı

Selamlar ki, seker dudaklilarin vuslati gibi ictendir, elbette onadir. Hasretler ki, siklarin avazi kadar yaniktir, elbette onadir. Ovguler ki, ozlem sozlerince fuzûn ve arzular ki sevgililerin saclari misali uzun, ona, hep ona, hep onadir. O ki guldur, o ki sevgilidir, butun mecburiyetler onadir. Colde alevlerle kufurler kavururken insanligi ve bir gun ortasinda kizil kayalara carparken vahsetlerin tutusturdugu dalga dalga nefesler, bir melek adini andi onun. Sozcukler henuz yetim, sevgiler hancer sokumlarina mahkûmdu. Goncalardan kan damliyordu gulistanlara ve circir bocekleri­nin ruya araliginda cinayetler isleniyor; babalar kizlarini topraga diri diri gomuyordu. Cinnet kararghina donen yureklerde hep ayni bosluk vardi ve masum kele­bekler carmiha geriliyordu, yalnizca masum olduklari icin... Zaman oyle bir zaman, mekn oyle bir mekndi... Ebabiller kara yere kararken Ebrehe'nin fillerini, gonca ana rahminde yetim kaliverdi. Kbe'nin duvarini bir kirlangic kucaklamisti oysa, ciglik cigliga... Ardindan bir sair kollarini acip haykirmisti: "Yaklasiyor yaklasmakta olan!.. Yaklasiyor yaklasmakta olan!.. Yaklasiyor yaklas..." Avizesi cevz, isigi dolunay idi gecenin... Yaklasmakta olan, bir gul olup acti ve yeminler edildi omrune. Gul acinca tasirdi insanligin sevinc irmaklarini ve dunya ilk kez dunya oldugunu hissetti. Bir bulbul gulun askina yanmis, yanmaktan kana boyanmisti. Anlatiyordu: Zamn o gul gibi gul gormedi zamn olali Gulun guzelligi dillerde dsitn olali Peygamber Efendimizin hayat hikyesi... Iskender Pala'nin guclu kaleminden... (Tanitim Bulteninden)