Diyorlar ki, deli olan sensin, agac degil. Agacli delirmez diyorlar. Oysa ben oturuyorum oturdugu yerde. Kosuyu tutturan o. Ben gece gunduz kalkmiyorum yerimden, kipirdamiyorum bile. Yalnizca bakiyorum Hep bakiyorum. Soluklanan o. Cirpman Ruzgirlarla oynasan, gunese kollarini acan o. Arada uyukladigimda uzanip cami tiklatan o. Deli olan Kotu gunleri var. Yarim kalmis yasamlar, cozulmemis dugumler, gecmislerine saplanip kalmis kahramanlar... Yalnizlik ve huznun agir bastigi buruk ask hikiyeleri uzerine yapilandirilmis Bir Deli Agac, okuru ister istemez kendi yasamini sorgulama) itiyor. Yasamin bosluguna dusmemek icin tutundugumuz bir dal midir ask? Usta yazar Pinar Kur'un ilk oykuleriyle bulusturuyor bizleri bu kitap Damagimizda biraktigi o essiz tatla iyi edebiyatin zamana karsi yenilmezligi) bir kez daha kanitliyor.Sayfa Sayisi: 190Baski Yili: 2004Dili: TurkceYayinevi: Everest Yayinlari
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Büyümek, bazen dallarını gökyüzüne uzatmak değil; en sert rüzgârlara rağmen köklerinden vazgeçmemektir. İnsan da ağaç gibidir… Kimi sessizce gölge olur, kimi yalnızlığını yapraklarına saklar. En derin yaralar ise çoğu zaman en güçlü görünen dallarda gizlidir. 🌿 Bir Deli Ağaç'ın bıraktığı his…
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
