Asılacak Kadın

Bir yalıda işlenen cinayet, toplumun kadın hakkında kurduğu hazır hükümlerin ardındaki şiddeti açığa çıkarır. Pınar Kür, Asılacak Kadın romanında olayı üç ayrı öznel söylem üzerinden kurar. Faik İrfan Elverir, kişisel çıkarını ortak ahlakın diliyle örtmeye çalışan yozlaşmış bir bilinci temsil eder. Melek, cinsel bir nesneye indirgenen, çaresizliği nedeniyle kendi sesine bile ulaşmakta zorlanan kurbandır. Yalçın ise iyi niyetine rağmen edilginliğini aşamayan, gördüğü haksızlığa etkili biçimde karşı koyamayan genç bir adam olarak anlatıya katılır. Aynı olayın bu üç bilinçten yansıması, cinayetin basit bir suç dosyasına indirgenmesini engeller.

Romanın parçalı yapısı, okurun kişilerin söyledikleri kadar sustuklarını ve kendilerinden gizlediklerini de değerlendirmesini gerektirir. Kadına yönelen yargı, yalnız tek bir zalimin davranışıyla açıklanmaz; aile, sınıf, cinsellik ve saygınlık anlayışıyla beslenen toplumsal bir düzen içinde ele alınır. Kür, mağdurun sessizliğini rıza gibi okuyan bakışı ve iyi niyetin eylemsiz kaldığında nasıl yetersizleştiğini sorgular. Asılacak Kadın, psikolojik çözümleme ile toplumsal eleştiriyi birleştiren; kadının insanlık onurunu tehdit eden yozlaşmayı çok sesli bir roman tekniğiyle inceleyen sarsıcı bir eserdir.