İskender Pala'nın Aşka Dair kitabı, aşkın başlangıcını “görme”, ulaştığı sonucuysa “bakma” kavramlarıyla açıklar. İlk karşılaşmada doğan ilginin sevgiye, bağlılığa, kalbin erimesine, tutkuya ve özleme dönüşmesini aşamalı bir yolculuk olarak ele alır. Bu ilerleyişin amacı, sevilenin yüzüne ilk görüşte duyulan hazzı derinleştirerek yeniden bakabilmektir.
Görmekten bakmaya geçiş kolay ve kesintisiz değildir. Aşkın farklı görünümleri, çile durakları, ayrılık, hicran ve hasret bu yolun sınamaları olarak anlatılır. Her deneyim âşığın kaba yanlarını yontar; ruhunu arındırıp daha berrak bir hâle getirir. Duygu, ilk anda beliren çekimden kişinin bütün varlığını değiştiren bir bağa doğru gelişir. Pala'nın yaklaşımı, klasik aşk düşüncesinin kavramlarını duygunun içsel dönüşümüyle birlikte okur.
Bakmanın ardından gelen “tapma” aşaması, sevenin sevilene kul olması biçiminde tanımlanır. Bu son durak, aşkın benliği dönüştüren ve insanı kendisinden öteye yönelten tarafını belirginleştirir. Metin, aşkı geçici bir heyecan yerine görme, özleme, çile çekme ve olgunlaşma evreleri bulunan manevi bir tecrübe olarak anlamak isteyen okurlara kavramsal ve edebî bir düşünme alanı açar.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Aşk ilerleyince sevgilinin derdini çekmek mutluluk olabilir. Tabiatta herhangi bir şey haddini aşınca zıddına dönüşür. Bir arabanın tekerleri çok hızlı dönmeye başlayınca sanki tersine dönüyor gibi görülür. Yani bütün trajedilerin sonu komedi, bütün gülmelerin sonu gözyaşıdır.
“Kendi gönlünden haberdar olmayan kişi nasıl olur da başkasına yol bulabilir?”
“İnsanlar ancak sevdalı aşıklardır ve sevmeyende hayır yoktur.”
“Çünkü şehirler sevgililer gibi sevgileri de saklar.”
“Aşk ilerleyince sevgilinin derdini çekmek mutluluk olabilir. Tabiatta herhangi bir şey haddini aşınca zıddına dönüşür. Bir arabanın tekerleri çok hızlı dönmeye başlayınca sanki tersine dönüyor gibi görülür. Yani bütün…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
