Aramızdaki Şey

İlk öyküde beliren kırmızı bir giysi, Aramızdaki Şey boyunca başka kırmızı olasılıklara açılan görsel bir iz bırakır. Tomris Uyar, yalın ve süssüz anlatımıyla dostluğun, sevginin ve insanlar arasındaki söze dökülmemiş bağların çevresinde dolaşır. Kırmızı tek bir duyguya sabitlenmez; yakınlık, gerilim ve hatırlama biçimleri değiştikçe anlamı da dönüşür.

Öykülerin arka planında kızarmış yapraklarıyla sonbahar vardır. Mevsimin geçiş duygusu, ilişkilerin kalıcılığı ile kırılganlığını aynı anda taşıyan bir atmosfer kurar. Sevgi düz bir ilerleme izlemez; sarmallar çizerek geçmişe döner, başka karşılaşmalarla yeniden biçimlenir. Toplumsal baskı ise kişilerin kararlarına ve birbirlerine yaklaşma yollarına müdahale eden ortak bir sınır olarak hissedilir. Uyar'ın ölçülü dili, bu baskıyı büyük açıklamalar yerine gündelik ayrıntılar ve sessizlikler içinden duyurur.

Akşam Alacası koleksiyonu kapatır; bu öyküye Edip Cansever'in Tomris Uyar için kaleme aldığı doğum günü şiirlerinden biri eşlik eder. Şiirin anlatıya katılması, öykülerdeki dostluk ve sevgi temasını edebî bir diyalogla genişletir. Renk, mevsim ve ilişki motiflerinin birbirine bağlandığı bu yapı, okura tek bir olay dizisinden çok farklı hayatlar arasında yankılanan duygusal bir bütün sunar.