Akhilleusun Şarkısı

“Hangi milletten olursa olsun, hiçbir insan diğerinden değerli değildir."

“Ne var ki şöhret acayip bir şeydir. Bazıları öldükten sonra ün kazanır, bazıları da yok olur. Bir neslin hayranlık duyduğu şey diğer nesillerin tiksintisini uyandırır.”

“Zenginlik ve ün, insanların uğruna adam öldürmeye daima hazır olduğu şeylerdi.”

“Bir kâbusun içinde gibiyim, her an uyanmayı, rahatlamayı bekliyorum ama uyanmak söz konusu değil.”

“Korkak değildim, sadece sensiz bir dünyadan korktum.”

Onu yalnızca dokunarak yalnızca koklayarak bile tanırdım; kör olsam bile nefeslerinden ,ayaklarını yere vuruşundan tanırdım. Ölmüş olsam bile , dünyanın sonu gelmiş olsa bile tanırdım onu.

taşta Akhilleus yazıyor . Yanında da PATROKLOS. “git” diyor , “seni bekliyor” karanlıkta iki gölge alacakaranlıkta birbirine uzanıyor , elleri birleşiyor ve ışık yüz altın kupadan dökülen bir güneşmişçesine sel olup yayılıyor.

Düş gören bir adam kaçan birini nasıl kovalayamazsa, kaçan nasıl kaçamaz, kovalayan da yakalayamazsa, Akhilleus, Hektor'a öyle yetişemiyordu, Hektor da kaçıp kurtulamıyordu Akhilleus'tan

Bazı şeylerin affedilmesi mümkün değildi.

Gerçek insanların inandığı şeydir.

su kitap gibi bl kitap önerir misiniz 👉🏻👈🏻👁️👄👁️

Benim yaşımdakilerin çoğu birkaç defa baba olmuştu, yine de ben kendimi hâlâ yarı yarıya çocuk hissediyordum.

mükkemmel ötesi kelimelere dökemiyorum

Akhilleus gerçekten kastettiği şeyleri söylüyor , karşısındaki öyle yapmazsa da şaşırıyordu. Bazıları bunu budalalıkla karıştırabilir. Oysa her zaman yürekten gelen şeyleri söylemek de bir tür deha değil midir?

beni dovmicekseniz bisi dicem ben bu kitabi hic sevemedim yarisina kadar ikina ikina okumustum ama yok devam edemiyom asla sarmadi

Revaçta diye hiç ilgimi çekmemişti ama almayı en sevdiğim hediye olarak geldi hem buna saygımdan hem de 'bi şeyler kaçırıyor muyum?' diye next book