Bir Kitabı Bitiremiyor musun? Sorun Sende Olmayabilir

Başladığın her kitabı bitirmek zorunda değilsin. Bu, okulda öğretilen ama hayatta işe yaramayan bir kural. Hayat kısa, okunacak kitap çok; ve bir kitabı yarıda bırakmak, kötü bir okur olduğunu değil, vaktine değer verdiğini gösterir.

Yarım bıraktığın kitaplar için hissettiğin o suçluluk duygusu, çoğu zaman okuma sevgini öldüren asıl şeydir. Onu bırakmanın vakti geldi.

Bitirme zorunluluğu nereden geliyor?

Çoğumuz kitabı kutsal bir nesne gibi görmeye şartlandık. "Başladıysan bitir", "yarım iş yapma" cümleleriyle büyüdük. Oysa kitap bir araç: seni düşündürmek, eğlendirmek ya da bambaşka bir hayata taşımak için var.

Bir kitap bunu yapmıyorsa, suç sende değil — o kitapla, bu zamanda, yollarınız kesişmemiş olabilir. Bu kadar basit.

50 sayfa kuralı

Bir kitaba 50 sayfa şans ver. (Daha deneyimli bir okuysan, yaşını 100'den çıkarıp o kadar sayfa okuyabilirsin — eski bir kütüphaneci tüyosu; yaş ilerledikçe sabır kısalır, bu da gayet adil.)

Bu sayfalardan sonra kitap hâlâ seni içine çekmediyse, gönül rahatlığıyla kapat. Bıraktığın için kazandığın zamanı, seni gerçekten saracak bir kitaba ayır.

Belki yanlış kitap, belki yanlış zaman

Bazen mesele kitap değil, zamanlamadır. Bugün sıkılarak bıraktığın bir kitabı, iki yıl sonra bambaşka bir ruh hâliyle bir solukta okuyabilirsin.

Bu yüzden bıraktığın kitaba küsme; rafına geri koy, doğru anı beklesin. Kitaplar sabırlıdır — seni bekleyebilirler.

Doğru kitabı nasıl bulursun?

Yarıda bırakma korkusunun en iyi panzehiri, doğru kitabı baştan seçmektir. Sevdiğin bir kitaba benzeyenleri ara, güvendiğin okurların önerilerine kulak ver, ilk birkaç sayfayı kitapçıda mutlaka oku.

Bir kitabın sana göre olup olmadığını çoğu zaman ilk sayfa söyler. O sesi seviyorsan, devam et; sevmiyorsan, raftaki binlerce kitaptan biri seni bekliyordur.

“İyi okur, çok kitap bitiren değil; kendine doğru kitabı bulana kadar aramaktan yılmayandır.”