Mary Shelley

Mary Shelley (1797–1851), gotik anlatıyı bilimsel sorumluluk, yalnızlık ve yaratma arzusuyla birleştiren İngiliz romancıdır. Frankenstein ya da Modern Prometheus, Victor Frankenstein'ın canlılık üretme girişimini yalnız bir korku hikâyesi olarak değil, yaratıcı ile yaratılan arasındaki etik bağın sınavı olarak kurar. Mathilda, aile sırrı ve yıkıcı yakınlık çevresinde daha içe dönük bir anlatı sunarken Son İnsan, salgınla çözülen bir geleceği hayatta kalan kişinin yalnızlığı üzerinden düşünür. Bu üç eser, Shelley'nin özel hayatın baskılarından insanlığın geleceğine uzanabilen kurmaca ölçeğini gösterir. Frankenstein onun yaratma ve sorumluluk sorularını en açık biçimde kurar; Son İnsan siyasal ufku büyütür, Mathilda ise bu geniş ölçeğe daha yoğun bir psikolojik karşılık verir.