Sayyâdane bir cevelân İstanbul çevresinde bir av gezintisi

"Keyfim" Kiz Kulesi'nden Marmara'ya dogru acilir acilmaz denizin gozlerimizin onunde seriliveren genisligi ile icimizi dolduran zevki sessizlikle gecirmek mumkun mudur? Gerek romanlarimizda, gerek seyahatlerimizde boyle Istanbul'dan Marmara'ya cikisi, bircok defa tasvir etmis isek de her defasinda baska turlu gozlemler ve bu yuzden de baska turlu duygular ortaya ciktigindan bu defaki tasvirler daha oncekilere benzetilemez. Evet! Bogazici de pek guzeldir. Bunu kim inkar edebilir? Hele Bogazici'ni ilk defa gorenler saskinliklarindan bayilacak derecelere gelirler. Istanbullulardan bile uzun sure Bogazici'ni gormemis olanlar, ona kavusuverince solumaya basladiklari o serin ve temiz havaya doyamiyorlarmis gibi sik sik, buyuk buyuk, bol bol nefes almaya baslarlar. Tanzimat'tan sonra baslayan halki egitme, halkin kultur duzeyini yukseltme ugrasinin en onemli sanatcilarindan biri olan Ahmet Mithat Efendi, Sayyadane Bir Cevelan'da gezi edebiyatimizin ilk ve onemli orneklerinden birini vermistir. Ahmet Mithat Efendi, dostlari Izzet Pasa, Mufit Pasa, Nahit ve Esref beylerle birlikte, Beykoz'dan baslayarak Izmit Korfezi'ne kadar uzanan bir deniz seyahati icin Keyfim adli kotrayla yola cikarlar. Tavsancil taraflarinda karaya cikarak keklik ve bildircin avlayacak, bu seyahat icin bazi kulfetleri goze alacaklardir. Dort gun suren bu yolculuk, butun ayrintilariyla ve eglenceli bir dille anlatilirken, tarihi bilgilerle, efsanelerle suslenerek ilgi cekici bir uslupla aktarilmistir. (Tanitim Bulteninden)