Ezilenlerin Pedagojisi Genisletilmis 50. Yil Özel Basimi Ek Önsöz ve Söylesilerle

Paulo Freire hayatini ezilenlerin egitimine, ozellikle de okuma yazma bilmeyen yetiskinlerin egitimine adamis bir egitimci. Ezilenlerin Pedagojisi'nde ise sadece belli egitim merkezlerinde uygulanacak alternatif bir pedagoji degil, amaclari kadar kullandigi araclar da ozgurlukcu olan bir ozgurlesme siyaseti oneriyor. Ona gore, siyaset, kelimenin en genis anlamiyla bir egitim sureci cunku. Freire oncelikle "bankaci egitim modeli"ni reddeder. Bu modelde ogrenciler (ya da ezilenler), uzerlerine bilgi yatirimi yapilan pasif varliklar, bos kaplardir. Bilgi onlara ihsan edilir, aktif bir arastirma surecinin urunu degildir. Onlar nesne, ogretmenler (ya da siyasal liderler) oznedir. Bu modelde dunya kapali, duragan bir duzen, verili, tamamlanmis bir gerceklik olarak sunulur. Diyalog degil, tek yanli bir dayatma soz konusudur. Bu, ezilenleri kadercilige iten, ozgurlukten korkmalarina yol acan ve bu yuzden de uzerlerindeki tahakkumu pekistiren bir modeldir. Freire buna karsi, ezilenlere dayatilm