Sancı ... Sancı

Necati Tosuner’in Sancı ... sancı ... romanı, Almanya’ya göç eden ilk kuşak Türklerin hayatın sert darbeleri karşısında taşıdığı umutları, endişeleri ve hayal kırıklıklarını anlatır. Karakterler yurtlarından kilometrelerce uzakta yaşasalar da asıl mesafe yalnız coğrafi değildir. Yeni ülkenin çalışma düzeni, dili ve gündelik alışkanlıkları, onları geçmişleriyle bugünkü hayatları arasında bırakır. Tosuner büyük toplumsal değişimi gösterişli olaylarla değil, sabahın sessizliği, çözülen kırağı, ilk tramvayın sesi ve işe doğru yürüyen insanlar gibi küçük ayrıntılarla kurar. Kent yavaşça uyanırken göçmenlerin iç dünyasında özlem, yabancılık ve ayakta kalma isteği yan yana durur. Roman hayatın can acıtan yönlerine sert bir yargıyla değil, avuturcasına yumuşak dokunuşlarla yaklaşır. Gurbetin görünmeyen sancısı, kişinin kendisiyle ve geride bıraktıklarıyla yüzleşmesine yol açar. Umut bütünüyle kaybolmaz; fakat her yeni başlangıç, dışlanma ve uyum baskısıyla sınanır. Sancı ... sancı ..., ilk kuşak göçmen deneyimini yalnız ekonomik bir yolculuk olarak görmeyen; yurt, kimlik ve insan onuru sorunlarını duyarlı bir gözlemle işleyen, sessiz gündelik anlardan güçlü bir toplumsal portre çıkaran ödüllü bir romandır.