Ah'lar Ağacı

Bir ters bir yüz kazaklar ördüm Haroşa bir hayat bırakmak için Bırakmak o kadar kolay olmasa gerek diye düşünmüştüm.

“Kırıldım evet, ama hâlâ içimde maviye dönecek kadar su var…”

ben sizin ruhunuza çiçek aşısı yapayım da çiçekler açsın ruhunuz. hadi alkışlayın! biliyorum hâlâ biraz safım.

geçti ömrüm iklimden iklime yuva yaptım kaç paket cigaranın bacasında yorgunum, kahvem çamur gibi batmaya da razıyım, artık beni anla yeter ki sen beni hiç yazamayacağım bir romanın kollarına atma.

yapıştırsam da parçalarını hayatımın su sızdırıyor çatlaklarından.

sağlam bir halatla çekiyorum acıyı kendime doğru.

Çok şey öğrendim geçen üç yıl boyunca Balkona yorgun çamaşırlar asmayı Ki uçlarından çile damlardı. Güneşte nane kurutmayı Ben acılarımın başını Evcimen telaşlarla okşadım bayım. Bir pardösüm bile oldu içinde kaybolduğum. İnsan kaybolmayı ister mi? Ben işte istedim bayım. Uzaklara gittim Uzaklar sana gelmez, sen uzaklara gidersin Uzaklar seni ister, bak uzaklar da aşktan anlar bayım!