Nikos Kazancakis’in Yeniden Çarmıha Gerilen İsa romanı, Osmanlı egemenliğinin son dönemlerinde Anadolu’daki Likovrisi köyünün Paskalya oyunu için İncil kişilerini canlandıracak köylüleri seçmesiyle açılır. Çoban Manolios’a İsa, tüccar Panayotaros’a Yahuda rolü verilir. Aynı sırada Türk baskınından kaçan yoksul bir Rum topluluğu, papaz Fotis’in önderliğinde köye sığınmak ister. Köyün ileri gelenleri mallarını ve düzenlerini korumak için mültecileri dışlarken Manolios ile arkadaşları üstlendikleri rollerin ahlaki yükünü gündelik hayatta sınamaya başlar.
Kazancakis, dinsel temsil ile toplumsal gerçeklik arasındaki mesafeyi giderek daraltır. Açlık, mülkiyet ve otorite karşısında Hıristiyanlık söyleminin ne kadarının davranışa dönüşebildiği romanın temel çatışmasıdır. Manolios’un değişimi kişisel bir azizlik öyküsünün ötesine geçer; yoksullarla dayanışma köyde sınıfsal ve siyasal bir kırılma yaratır. Yeniden Çarmıha Gerilen İsa, kutsal anlatının rollerini tarihsel bir topluluğa taşıyarak inanç, iktidar ve merhamet arasındaki çelişkiyi dramatikleştirir. Trajedinin gücü, kötülüğü uzak bir düşmana yüklemek yerine korku ve çıkarın sıradan insanları nasıl ortaklaştırdığını göstermesinden doğar. Romanın köy ölçeği, büyük teolojik soruları somut çıkar çatışmalarının içine yerleştirir.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
“Keyfin ne isterse onu yap ...... yaşam kısa , ölüm ise uzun.”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
