Yavru Ceylan

Yavru Ceylan’in kahramani Ezster, kirsal Macaristan’in acimasiz kosullarinda, yoksul dusmus seckin bir ailenin cocugu olarak yetismistir. Hayatini asagilanma ve yoksullugu tanidigi cocukluk yillarindan baslayarak, kronolojik olmayan bir dizi ic monologla anlatir. Hem toplumsal hem duygusal anlamda bir dislanmayi yasamis, ayakta kalmak ve sevgi icin surekli ama karsiligi alinmamis bir mucadele vermistir. Simdi zengin,basarili, unlu ve sevilen bir aktristir. Acilarinin nedenini anlamak ve meydana cikarmak icin gecmisini didiklemektedir. Olaylara her seyi yasamis ve hicbir seyin kendisini sasirtamayacagi biri gibi, rahatsiz edici bir sogukkanlilikla uzaktan baksa da, kalbinde her sozunun her hareketinin ortaya koydugu tek bir duyguya yer vardir: hinc. Icine attigi ve butun hayatina olumcul bir zehir gibi bulasan bir hinc. Sonunda yakaladigi sevgi de bu hinc tarafindan golgelenecektir. Roman bize Ezster’in hikyesi araciligiyla –dunyanin o kesiminde yasayan insanlarin bircogu uzerinde yikici etkileri olan, bircoklari icin karakter bozukluklari ve kisisel trajedilere yol acan- iki savas arasi yillarin ve 1950’lerin Macaristan tarihi ve toplumunun canli bir gorunumunu sunar. Ezster karakterini olusturan etmenler onu cevreleyen dunyayla baglantili olarak kesfedilir ve onun yasadigi tarihsel ve toplumsal baglamla iliskilendirilir.