Yaşam Kullanma Kılavuzu Roman

Paris'teki bir apartmanın cephesi kaldırıldığında, odalar ve sakinlerinin hayatları dev bir yapbozun parçaları gibi yan yana gelir. Georges Perec'in Yaşam Kullanma Kılavuzu romanı, binayı kat kat dolaşarak sahiplerin, kiracıların ve geçmişte orada yaşamış kişilerin öykülerini anlatır. Bir servis merdiveni, unutulmuş eşya ya da duvardaki resim bile başka bir zamana açılan anlatı kapısına dönüşür. Sıradan alışkanlıklar olağanüstü yazgılarla, kataloglar cinayetlerle, seyahat anıları kara mizahla buluşur.

Romanın dağınık görünümü ayrıntılı bir kurgu düzenine dayanır. Perec, odalar arasında izlediği kurallar ve tekrar eden motiflerle yüzlerce küçük hikâyeyi birbirine bağlar; fakat parçaların toplamı tek ve kolay bir açıklamaya kapanmaz. Apartman, kuşakların biriktirdiği arzuların, başarısız projelerin ve kaybolan insanların hafızasını taşır. Anlatıcı nesneleri titizlikle betimlerken şefkatli ironi, karakterlerin tuhaflıklarını yargılamadan sergiler. Yaşam Kullanma Kılavuzu, roman, sözlük, katalog ve hikâye koleksiyonu özelliklerini aynı yapıda birleştiren deneysel bir eserdir. Okuma ilerledikçe binanın mekânsal planı insan hayatının tamamlanamayan, sürekli yeniden düzenlenen bilmecesine dönüşür. Her bölüm, parçalar arasında yeni bir bağlantı kurar.