Ya Ya da

İki karşıt yaşam biçimini tek bir hükme bağlamadan karşılaştıran Kierkegaard, Sören'in Ya Ya da'sı, estetik ve etik varoluş arasındaki gerilimi kurmaca derleyici Victor Eremita'nın bulduğu metinler üzerinden kurar. İlk bölümde yalnızca A harfiyle tanınan genç yazar haz, can sıkıntısı, sanat, müzik ve baştan çıkarma üzerine parçalı yazılar sunar. İkinci bölümde Yargıç Vilhelm evlilik, sorumluluk, seçim ve benliğin sürekliliğini savunan mektuplarla bu tavra karşılık verir. Eser, iki sesi basitçe doğru ve yanlış taraflara ayırmak yerine her birinin dünyayı nasıl anlamlı kıldığını kendi üslubuyla gösterir.

Kierkegaard'ın takma ad yöntemi, felsefi düşünceyi doğrudan bir öğreti yerine karakterlerin yaşadığı ve savunduğu bir deney haline getirir. Estetik hayat anlık yoğunluğu ve olasılığı korurken kararın bağlayıcılığından kaçar; etik hayat ise seçimin kişiye süreklilik kazandırdığını, fakat bunun soyut kurallardan çok somut bağlılıklar gerektirdiğini ileri sürer. Günlük, aforizma, deneme ve mektup biçimlerinin yan yana gelişi okuru tek bir anlatıcı otoritesinden uzak tutar. Ya Ya da'nın düşünsel gücü, seçim yapma zorunluluğunu hazır bir cevapla kapatmamasında yatar. Bir yaşamın anlamı, yalnız seçilen içerikte değil, kişinin seçimi kendisinin kılma biçiminde sınanır.