Korku ve Titreme

Kierkegaard, Sören’in Korku ve Titreme kitabı, İbrahim’in oğlu İshak’ı kurban etme buyruğuyla karşılaşmasını imanın sınırlarını araştıran diyalektik ve lirik bir anlatıya dönüştürür. İbrahim’in eylemi dışarıdan bakıldığında etik kurala aykırıdır; buna rağmen dini gelenekte mutlak bir teslimiyet örneği sayılır. Kierkegaard bu çelişkiyi kolay bir ahlak dersiyle çözmez. İmanın, genel geçer etik ile bireyin Tanrı karşısındaki tekil sorumluluğu arasında korkutucu bir paradoks taşıdığını gösterir. Eser, filozofun estetik, etik ve dinsel varoluş aşamalarını anlamak için de temel bir metindir. Estetik yaşam haz ve imkânlara, etik yaşam ortak ödevlere yönelirken dinsel varoluş kişinin açıklanması güç bir seçimle kendi benliğini kurmasını gerektirir. İbrahim “iman şövalyesi” olarak yüceltilmeden önce yaşadığı kaygı, sessizlik ve yalnızlık içinde düşünülür. Kierkegaard için inanç, düşünmeden itaat etmek değil, aklın güvence veremediği yerde sorumluluğu bizzat üstlenmektir. Korku ve Titreme, kutsal anlatıyı felsefi bir probleme çevirerek iman ile etik arasındaki gerilimi, bireyin kendisi olma ödevini ve mutlak bağlılığın bedelini sorgulayan yoğun bir varoluş metnidir.