Tekil Düşünce

Ali Akay, Tekil Düşünce'de bireyi kendi başına duran, sınırları kesin bir özne olarak kabul eden modern yaklaşımı tartışmaya açar. Deleuze, Foucault ve Derrida'nın Batı düşüncesine yönelttiği eleştirilerden hareketle gerçeklik, kültür, doğa ve tarih gibi alanların değişmez bir merkezden açıklanamayacağını gösterir. Nietzsche ile Frankfurt Okulu'nun etkileri de insanı sabit bir özden çok, kuvvet ilişkilerinin kesişiminde biçimlenen bir varlık olarak düşünmeye zemin hazırlar.

Bu çerçevede tekillik, yalnızlık ya da kendine yeterlilik anlamına gelmez. Kişi daima kolektif düzenlemelerin içindedir; bireysellik ise ayrışıklıklardan meydana gelen bir çokluk taşır. Akay'ın Tarde'dan yararlanarak geliştirdiği yaklaşım, toplumun yalnız insanların içinde bulunduğu dışsal bir alan olmadığını ileri sürer. Toplumlar da insanın içinde var olur; tıpkı balıkların yalnız denizde bulunmaması, denizin de balıkların arasında şekillenmesi gibi.

Felsefe, sosyoloji ve çağdaş sanat düşüncesiyle ilgilenen okur için çalışma, tekil ile çoğul arasındaki ilişkiyi yeniden kuran kavramsal bir rota sunar. Öznenin nasıl kaydedilip standartlaştırıldığını sorgularken, her bireyleşme eğiliminin kolektif bağlarını koruduğu tezini öne çıkarır. Okuru kimlik, toplum ve çokluk kavramlarını alışılmış karşıtlıkların dışında düşünmeye davet eder.