Sosyolojik Yöntemin Kuralları

Émile Durkheim, Sosyolojik Yöntemin Kuralları'nda sosyolojinin bağımsız ve bilimsel bir disiplin olarak hangi ilkelerle çalışması gerektiğini ortaya koyar. Çalışmanın merkezinde toplumsal olguları nesneler gibi ele alma önerisi bulunur. Bu ifade, kurumların ve kolektif davranışların kişisel kanaatlere indirgenmeden dışarıdan gözlemlenmesini; tanımların peşin hükümler yerine araştırılabilir özelliklere dayanmasını gerektirir. Durkheim, bireyin düşünce ve davranışlarını aşan normların, geleneklerin ve kurumların kendilerine özgü bir gerçekliği olduğunu savunur.

Yöntem yalnız olguları sınıflandırmakla kalmaz, onların nedenleri ile toplum içindeki işlevlerini birbirinden ayırmayı da amaçlar. Bir toplumsal olayın açıklaması, onu ortaya çıkaran başka toplumsal koşullarda aranmalı; benzer toplumlar arasındaki karşılaştırmalar kontrollü deneyin yerine kullanılmalıdır. Normal ile patolojik olanı ayırt etme girişimi de bu bilimsel çerçevenin bir parçasıdır. Durkheim'ın bilimsel rasyonalizmi, sosyolojiyi soyut ahlak yargılarından uzaklaştırıp kanıt, karşılaştırma ve nedensel çözümleme üzerine kurmayı hedefler. Sosyolojik Yöntemin Kuralları, kavramların nasıl tanımlanacağı, verilerin nasıl seçileceği ve açıklamaların nasıl sınanacağı hakkında sistemli bir program sunar. Kitap, yöntem tartışmalarındaki etkisini korurken toplumsal gerçekliği bireysel psikolojiye indirgemeyen yaklaşımıyla klasik sosyolojinin temel metinlerinden biri sayılır.