Emre Kızılay@emrekzly85· 9ay🇹🇷
Uzun gecelerde ne yapabilir ki tek başına kalan insan, geçmişine göz atmanın, ona yolunu çizdirmiş olanlar ya da yoldan çıkaranlarla hesaplaşmanın dışında. Ayşe Kulin Son Syf: 77
3
Ayşe Kulin’in Son romanı, yazarın önceki eserlerinden tanınan kahramanların yollarını yeniden kesiştirerek yarım kalmış, düğümlenmiş ya da sona yaklaşmış hikâyelere bakar. Farklı hayatlar; unutmak, hatırlamak, bir ülkeye ya da insana tutunmak ve kaybedilenlerin ardından devam edebilmek gibi ortak duygular çevresinde birbirine yaklaşır. Tek bir kahramanın çizgisi yerine, birbirine karışan nehirler gibi çoğalan bir anlatı kurulur.
Romanın kişileri memleketin hâllerinden, zorunlu ayrılıklardan ve kendi içlerindeki sıkıntılardan payını alır. Kimi birini son gördüğü hâliyle taşır, kimi ülkeden ülkeye savrulur, kimi aşkın yerine umutla yetinmek zorunda kalır. Rastlantılar ve beklenmedik karşılaşmalar, ayrı görünen yaşamların aslında ne kadar yakından bağlı olduğunu gösterir.
Çok sesli yapı, kapanışı yalnız bitiş anlamında kullanmaz; geçmişle hesaplaşmanın ve çözülmeyen kördüğümlere yeniden bakmanın imkânını da araştırır. Ayşe Kulin’in akıcı anlatımı, çok sayıda karakteri ortak bir duygu atmosferinde buluşturur. Son, yazarın diğer romanlarını bilen okurlara tanıdık hayatların devamını gösterirken kitabı tek başına okuyanlara da hafıza, göç, kayıp ve umut üzerine kurulmuş bağımsız bir anlatı sunar. Karakterlerin birbirine değen yolları, hiçbir sonun tek başına yaşanmadığını hissettirir. Her kapanış, başka bir hayatın hafızasında yeni bir başlangıç ihtimalini de saklar. Sessiz vedalar da bu ortak hafızada yer bulur.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Uzun gecelerde ne yapabilir ki tek başına kalan insan, geçmişine göz atmanın, ona yolunu çizdirmiş olanlar ya da yoldan çıkaranlarla hesaplaşmanın dışında. Ayşe Kulin Son Syf: 77
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
