Sofra

<p> &quot;.... sofra, bir bakıma göğe aittir. Yeryüzüne</p><p> serilmektedir, ama semavîdir.</p><p> Gök, insanın ruhu, arz ise bedenidir.</p><p> Yani sofra, ruhtan bedene,</p><p> Rahman’dan nefse lütfedilmiş olandır.&quot;</p><p>&quot;Sofrayı, yer ve gök biçiminde nitelemek </p><p>doğru değildir.</p><p>İster yere isterse göğe ait olsun, bütün sofralar </p><p>gökseldir.</p><p>Sofra, aynı zamanda herkesin çağrıldığı ve </p><p>oturduğu bir nimet şölenidir.</p><p>Mülkiyetin ferdîliği burada iflas eder.</p><p>Burası özgürleşme mahallidir.</p><p>Herkes doyar bu sofrada, her şey davetlidir.</p><p>Güzel, iyi olan ne varsa burada sergilenir.</p><p>Dostun sofrasıdır burası, Hz. İbrahim’in bereketidir.</p><p>Hz. İsa’nın diriltici nefesidir, kardeşlik şölenidir.</p><p>Dinin olgunlaştığı, nimetin tamamlandığı yerdir.</p><p>Rahmaniyyetin, Rahimiyyetin ve </p><p>Ulûhiyyetin  tecelligâhıdır, üçler sırrıdır.&quot;</p><p><br></p>