Sıfır Kilometre

Beyza Alkoç’un Sıfır Kilometre romanında İzmir ve Ege, binlerce kilometreyi aşarak sonunda yan yana gelir. Uzakta birbirlerini sevmek küçük bir gölde birbirini bulan iki balık gibi görünürken aynı yerde yaşamak çok daha geniş ve zorlu bir denize dönüşür. Mesafenin ortadan kalkması, ilişkilerindeki sorunları bitirmek yerine birbirlerini kaybetme ihtimalini daha yakından hissettiren yeni bir mücadele başlatır.

İzmir, belirsizliklerin içinde kendine yol gösterecek bir ışığa tutunur. “Işıklar sana evinin yolunu gösterecek” düşüncesini tekrar etmesi, hem Ege’yle bağını hem de ait olduğu yeri bulma isteğini taşır. Evin anlamı fiziksel yakınlığın ötesine geçer; güven, yön duygusu ve birlikte kurulacak hayatla ilişkilendirilir. Yan yana olmak, uzaktan kurulan hayalin gerçek sınavıdır.

Anlatı, İzmir ve Ege’nin ışıklarla dolu karanlık dünyalarında başlayan hikâyeyi sürdürür. Üstlerini kaplayan yıldızlı gökyüzü, bütün belirsizliklere rağmen birbirlerinin yanında olduklarını hatırlatır. Yakınlığın verdiği umut, denizde birbirini kaybetme korkusuyla birlikte taşınır. Alkoç, sıfıra inen mesafenin ardından sevginin gündelik yakınlıkta nasıl yeniden sınandığını, evini bulma ve kaybolmama arzusu üzerinden işler.