Şair

Rafet Elçi'nin Şair romanı, iki yıl dört ay süren ve 948 bin insanın ölümüne yol açan bir iç savaşın ardından yeniden kurulan ülkede geçer. Dil, din ve etnik köken üzerinden yaratılan ayrımlar toplumu bölünmenin eşiğine taşımış; cehalet, yıkım ve ölümle sonuçlanan düşmanlığı beslemiştir. Ülke son anda parçalanmaktan kurtulurken yaşanan acılar, sevginin birleştirici değeri ile demokrasi ve laikliğin anlamı üzerine ağır bir ders bırakır.

Hikâyenin merkezindeki adam, kızını yaralayan ve karısını öldüren kişilerin kurşunlarıyla ağır yaralandıktan on dokuz yıl sonra gözlerini açar. Artık yıl 2030'dur ve ülkenin koşulları değişmiştir. Kötüler eski güç araçlarından bazılarını kaybetmiştir; rüşvet veremez, kara parayla her şeyi satın alamazlar. Buna rağmen kötülük ortadan kalkmamış, iç savaş döneminin zaaflarından yararlanan kişiler bir holdingin yönetimini ele geçirmiştir.

Adam ile arkadaşlarının asıl mücadelesi bu yeni düzende başlar. Amaçları, suçluların izini değişen koşullara uygun yöntemlerle sürmek ve cezalandırılmalarını sağlamaktır. Kişisel kayıp ile toplumsal hesaplaşma aynı arayışta birleşirken roman, başkasının acısını kendi acısı kadar gerçek kabul etmenin adalet için neden vazgeçilmez olduğunu sorgular.