Ruhlar Evi

Isabel Allende'nin Ruhlar Evi romanı, del Valle ve Trueba ailelerinin üç kuşağını yaklaşık yetmiş yıllık bir tarih içinde izler. Clara del Valle'nin ruhlarla iletişim kurabilmesi ve geleceğe ilişkin sezgileri, aile hayatının gündelik gerçekliğiyle doğaüstü olanı baştan itibaren yan yana getirir. Esteban Trueba'nın hırsı, sınıfsal konumu ve otoriter karakteri ise ev içindeki ilişkilerden ülkenin siyasal çatışmalarına uzanan gerilimin merkezine yerleşir. Aşk, evlilik, ebeveynlik ve kuşaklar arası kırgınlıklar, aile üyelerinin birbirlerine aktardığı anılarla büyür.

Romanın arka planında Şili'yi andıran bir ülkede toplumsal eşitsizlik, seçimle gelen yönetim ve askerî darbe süreci belirginleşir. Allende, büyük tarihsel olayları aile sofrası, günlükler, sessizlikler ve kayıplar üzerinden anlatır; böylece siyaset karakterlerin özel hayatından ayrı kalmaz. Büyülü gerçekçilik, ruhları ve olağanüstü olayları kaçış aracı olarak değil, geçmişin bugündeki varlığını duyurmak için kullanır. Farklı anlatıcıların ve hatıra defterlerinin birleşmesi, aynı olayın kuşaklara göre değişen anlamlarını ortaya çıkarır. Ruhlar Evi, aile belleği ile ülke tarihini birbirine bağlayan; baskı karşısında sevgi, dayanışma ve anlatma eyleminin nasıl direnç yaratabileceğini araştıran geniş soluklu bir kuşak romanıdır.