Ruh Adam

Askerlik rütbe ve elbise değil, ruhtur.

- Niçin seversin Güntülü? +Sevginin niçini olmaz ki efendim… Düşünsem belki makul bir sebep bulabilirim. Fakat bu hakiki sebep olmaz. Çünkü biz önce severiz. Sonra sevdiğimiz şeyin güzel taraflarını bulmaya çalışırız. Bu da hodbinliğimizden doğar efendim.

Bak emrediyor; daldığın alemden uyanki mutlak seveceksin beni , bundan kaçamazsın.

Ölmemeyi istiyorsan yaklaşma bana Belâm çoktur, görünmeden dokunur sana.

“Aşk bir nevi anormal duygudur, aşıklar da anormal hastalardır ama ruh hekimliği bakımından her büyük insan da az çok anormal sayılır. Bütün insanlar tam normal olsa insanların akıllı ve şuurlu hayvanlardan farkı kalmaz.”

Ruh, bedenden ayrıldığında değil; sevilmediğinde ölür. 🇹🇷

tiyatro bitti beklemeye lüzum görmüyorum

İnsan, bazen bir ömrü bir kelimenin manasını aramakla geçirir. Fakat o kelimeyi bulduğu anda, artık hayatın anlamı kalmaz.

Burkay! İyiliğe kemlik ettin, Tanrı seni bedbaht etsin. Kıyamete kadar, dünyaya her gelişinde ruhun ızdırap içinde çalkalansın!

Rûhun mu ateş, yoksa o gözler mi alevden? Bilmem, bu yanardağ ne biçim korla tutuştu? Pervâne olan kendini gizler mi alevden? Sen istedin, ondan bu gönül zorla tutuştu.

Yalnız, bir subay için büyük askerî ve vatanî fikirler dururken güzel bir kıza bu kadar yakınlık duyup mahvolmayı kabul edemiyorum

Bana insanlardan mı bahsediyorsun? İnsanlar mazide ve tarihin yaprakları arasında kaldılar. Bu gördüklerin birer karikatürden başka bir şey değildir. Ruh Adam | Atsız

Sevgiliyi âşık yaratır, sonra tapar. Onda eşsiz güzellikler, büyüklükler bulur. Aslında alelâde bir kız veya kadındır ama Mecnûn’un Leylâ’yı görüşü gibi onu ilâhlaştırdıkça artık aşk denilen tezahür başlamıştır. Bununla beraber aşk lüzumlu bir şeydir...

~Işığı bastıracak daha parlak bir ışık… ~ Öyle bir ışık var mı ? ~Var. Fakat o kadar yüksekte ki düşünmek bile çılgınlık olur. Leyla gözlerini pusat’a dikerek birkaç saniye baktı. Sonra kendisini dayanılmaz derecede güzelleştiren gülümseyişle: Müsaade ediyorum. Beni sevebilirsiniz! Dedi.

Hançer gibi keskin ve çiçekler gibi ince!!

“Askerlik rütbe ve elbise değil, ruhtur.”

bügün türklük krizi geçircez

İnsanlar mazide ve tarihin yaprakları arasında kaldılar. Bu gördüklerin birer karikatürden başka bir şey değildir.

Günaydın ☕✒️✒️✒️ Kitabı incelerken veya alıntılarken hep Selim'in Güntülüne olan aşkını paylaşıyoruz. Peki Selim'in Ayşe Pusata yaptığı kahpelik değilde nedir?

Ben, Selim Pusat’ın milletini yaratan adam. Asıl adımı unuttum. Şimdikiler bana Tanrıkut Mete diyorlar. Selim Pusat benim ordumda da bir yüzbaşıydı. Börü boyundan Kayı adında bir yüzbaşıydı. Bu Yüzbaşı Börü Kayı, sevgilisini hedef yaparak okla vurması için verdiğim buyruğa baş eğmediğinden idam olundu. Bir asker, aldığı buyruğu yapmazsa o hiçbir şey değildir. Görüyorum ki iki bin yılı aşkın bir zamandan sonra ruhu Selim Pusat’ta tecelli ederek yine bir kıza tutsak olmuştur. SUÇLUDUR!! Er kişiler vuruşmak için doğarlar. KIZLARA TUTSAK OLMAK İÇİN DEĞİL...

Mutlak seveceksin beni bundan kaçamazsın

Sevda gibi bir gizli emel ruhuna sinmiş; Bir haz ki hayalden bile üstün ve derinmiş. Gökten gelerek gönlüne rüzgar gibi inmiş, Bir sır ki bu,ölsen bile açamazsın... Anlatması imkansız olan öyle bir an ki, Hülyadaki ses varlığının gayesi sanki... Bak emrediyor:Daldığın alemden uyan ki, Mutlak seveceksin beni, bundan kaçamazsın... Kalbin benim olsun diyorum,çünkü mukadder... Cismin sana yetmez mi? Çabuk kalbini sök,ver! Yoktur öte alemde de kurtulmaya bir yer! Mutlak seveceksin beni,bundan kaçamazsın... Ram ol bana,ruhun yeni bir aleme girsin... Yazmış kaderin:Aşkıma ömrünce esirsin! Aklınla,şuurunla,hayalinle bilirsin. Mutlak seveceksin beni,bundan kaçamazsın...

Göğsünde vurup parçalanan kalbi, nihayet Bir saçları kan, gözleri keskin dişi çeldi. Artık bitecek ruhunu sarsan bu şeamet. Zira saçı kan sevgilinin ismi eceldi…

insanlar, babalarıyla analarının dağ gibi ümitleriyle dünyaya geldikten sonra denizler gibi ümitsizlikler içinde boğularak kaybolup gidiyorlardı