Arthur Schopenhauer'ın Parerga ve Paralipomena II kitabı, filozofun ana sistemine girmeyen fakat onunla bağlantısını koruyan kısa ve orta uzunluktaki düşünce yazılarını toplar. Bu ikinci ciltte felsefenin yöntemi, mantık, bilgi, dil, din, eğitim, okuma ve yazarlık gibi geniş bir konu alanı vardır. Metinler tek bir doğrusal savı izlemekten çok, Schopenhauer'ın farklı sorunlara tekrar tekrar dönen gözlemlerini düzenli bir bütün içinde sunar.
Cildin bazı bölümleri İrade ve Tasavvur Olarak Dünya'daki tartışmalara ek niteliğindedir; ölüm, varoluş ve cinsel sevginin metafiziği gibi konular ana eserle doğrudan bağ kurar. Başka denemeler ise üniversite felsefesi, üslup, kitaplar, eğitim ve gündelik yargılar üzerinden düşünce hayatının kurumlarını eleştirir. Schopenhauer'ın keskin polemik dili, sistematik açıklamayla aforizma arasında değişen bir okuma ritmi yaratır.
Parerga ve Paralipomena II, bağımsız alıntılar seçmek için hazırlanmış bir özdeyiş derlemesi değildir. Arthur Schopenhauer'ın bilgi anlayışını, kültür eleştirisini ve insan davranışına ilişkin karamsar gözlemlerini birlikte görmek isteyen okur için tamamlayıcı bir düşünce haritası sunar. Konuların çeşitliliği, kitabı baştan sona tek çizgide ilerleyen bir incelemeden çok bağlantıları zaman içinde açılan bir başvuru eserine dönüştürür.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Dinler, tıpkı ateşböcekleri gibidir: Parlayabilmek için karanlığa ihtiyaç duyarlar. Tüm dinlerin ortak özelliği, insanların kendi akıllarını kullanma zahmetinden kurtulmak için uydurdukları kutsal koltuk değnekleri olmalarıdır. Bir halk ne kadar cahilse, dini o kadar gürültülüdür.
“Dinler, tıpkı ateşböcekleri gibidir: Parlayabilmek için karanlığa ihtiyaç duyarlar. Tüm dinlerin ortak özelliği, insanların kendi akıllarını kullanma zahmetinden kurtulmak için uydurdukları kutsal koltuk değnekleri…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
