phygital@phygital· 9ay🇹🇷
Heyhat Sophie gidiyordu mağrur bir prenses gibi şairin kalbinden sürgün edilmişti. Sanki hilafet ilga ediliyordu. Saltanat sefalete mahkûm edilmişti. Sen benim sürgünümsün Sophie..
1
Kemal Sayar'ın Otoyol Uykusu adlı kitabı, hayatın girdabında yönünü bulmaya çalışan insanları bir öyküler demetinde buluşturur. Sağlam kurgu ile ironik dil, gündelik koşuşturmanın altında kalan kırılganlıkları görünür kılar. Rüyalar ve gerçekler birbirine yaklaşırken bazı anlatılar fantastik bir yöne açılır; görülen dünyanın bir düş olup olmadığı sorusu metinler boyunca yankılanır.
Tasavvufi göndermeler ile psikanaliz, insan ruhuna farklı pencerelerden bakar. Çocukluk yaraları, yalnızlık, aşk ve kalbe dönüş arzusu, postmodern hayatın savrulmalarıyla karşı karşıya gelir. İroninin arasından beliren hikmetli sözler, karakterlerin acısını kolay bir teselliye dönüştürmeden anlam arayışına yer açar. Şair titizliğiyle işlenen dil, ince duyarlılığı anlatıların ortak tonuna dönüştürür.
Bitmeyen telaş, baş döndürücü teknoloji, gazeteler, yaz şarkıları, gece ve gündüz; insanı sürekli hareket halinde tutan çağın görüntüleridir. Uzakta beliren tenha yol ise bu hızın dışında başka bir yön bulunabileceğini sezdirir. Hızın içinde duyulan iç sıkıntısı, karakterleri çocukluklarından kalan yaralara ve ihmal ettikleri duygulara bakmaya zorlar. Tenha yolun çağrısı, dünyadan kaçmak yerine hayatın gürültüsü içinde kaybolan anlamı yeniden arama ihtimalini temsil eder. Öyküler, ruha ansızın batan acıların sebeplerini araştırırken yavaşlama, kendine dönme, kalbin sesini yeniden duyma ve gündelik hayatın görünmeyen işaretlerini fark etme ihtimalini inceler.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Heyhat Sophie gidiyordu mağrur bir prenses gibi şairin kalbinden sürgün edilmişti. Sanki hilafet ilga ediliyordu. Saltanat sefalete mahkûm edilmişti. Sen benim sürgünümsün Sophie..
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
