
Tarihteki insanimiz insana saygiliydi, cunku insan olmanin ne anlama geldigini biliyordu. Birbirimizin hakkini-hukukunu bu anlayis icinde gozetiyor, bizimle ayni dini, ayni inanci, ayni milliyeti, ayni siyaseti, ayni kiyafeti paylasmayanlara karsi, yine bu anlayis icinde musamahakr olabiliyorduk. Cunku kul oldugumuzu biliyorduk. Bizi efendilik makamina yucelten iste bu kulluk suuruydu. Osmanli'yi yonetenler de ayni suurun insanlariydilar. Yanlarinda, her turlu yanlistan onlari ikazlariyla koruyan hocalari vardi. Allah'in (cc) hukmunu dumduz anlatir, sozlerini asla sakinmazlardi. Ruh olgunluguna boyle ulastilar... Bu sayede devletlerini hukuk devleti kavramiyla tanistirdilar. Fatih Sultan Mehmet'in, Vezir-i Âzam (Basbakan) Mahmud Pasa'ya sikyeti meshurdur: "Bu Pire (Ak Semsuddin'e) hurmetim ihtiyarsizdir. Yaninda heyecanlanirim, ellerim titrer." Padisahlar hocalarina boyle derin bir saygi, ince bir endiseyle bagliydi. Tarihimiz bastan sona insanlik ornekleriyle doludur... Bu konuda zam
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş