Osmanlı yönetiminde padişahın yetkisinin mutlak olmadığı savı, devlet ile toplum arasındaki ilişkinin yeniden değerlendirilmesini gerektirir. Yavuz Bahadıroğlu'nun Osmanlı Demokrasisinden Türkiye Cumhuriyetine kitabı, hükümdarların ulema fetvası, hukuk ve kamusal eleştiri gibi denetimlerle sınırlandığını ileri sürer. Padişahların halkın taleplerini doğrudan dinlemesi ve yöneticilerin açıkça eleştirilebilmesi, eserde insan merkezli devlet anlayışının örnekleri olarak ele alınır.
Bahadıroğlu, din, dil, ırk ve mezhep ayrımı gözetmeden hakkı koruma yükümlülüğünü Osmanlı düzeninin temel ilkelerinden biri sayar. Hayvanlara ve bitkilere yönelik hizmetler de bu geniş sorumluluk fikrine bağlanır. Kitap, bu uygulamaların modern demokrasi adıyla yürütülmediğini özellikle belirterek kavram ile tarihsel pratik arasındaki ayrımı tartışır.
Osmanlı Demokrasisinden Türkiye Cumhuriyetine, Yavuz Bahadıroğlu'nun geçmişteki hak ve özgürlük anlayışıyla Cumhuriyet dönemindeki deneyimi karşılaştırdığı tarih çalışmasıdır. “Neydik, ne olduk, ne olmalıyız?” soruları, okuma boyunca geçmişi ideal bir görüntüye indirgemeden bugünün siyasal ve toplumsal ölçülerini sorgulayan bir eksen kurar. Karşılaştırma, yönetim biçimlerini adlarından çok gündelik uygulamalar ve hesap verme düzenleri üzerinden yeniden ölçmeyi önerir.
Bu kitap hakkında henüz gönderi yok. Uygulamada ilk paylaşan sen ol!
