ebru@ebruux· 10ay🇹🇷
Düşüncelerinizin bulunduğu mutlu ülke neresidir?
10
Nikolay Vasilyeviç Gogol'un Ölü Canlar romanı, Pavel İvanoviç Çiçikov'un resmî kayıtlarda hâlâ yaşayan sayılan ölü serflerin adlarını toprak sahiplerinden satın almak için Rusya taşrasında yaptığı yolculuğu anlatır. Çiçikov'un planı, ekonomik ve toplumsal itibar kazanmak için kâğıt üzerindeki mülkiyet düzenini kullanmaya dayanır. Uğradığı malikânelerde karşılaştığı kişilerin farklı tutkuları, korkuları ve hesapları; bireysel portrelerle geniş bir bürokrasi ve sınıf eleştirisini birleştirir.
Gogol, ayrıntılı betimleme ile grotesk mizahı yan yana getirerek alışverişin saçmalığını sıradan bir idarî işlem gibi gösterir. Başlıktaki “ölü canlar” hem satın alınan kayıtları hem de çıkar ilişkilerinin aşındırdığı insanî dünyayı çağrıştırır. Romanın tamamlanmamış büyük tasarısı, eldeki yapının etkisini azaltmaz; yolculuk biçimi, taşra toplumunun farklı kesimlerini art arda görünür kılan açık bir hiciv alanı yaratır.
Anlatıcının sık sık olay akışından sapması, portreleri abartması ve kendi anlatma biçimini tartışması hicvin kapsamını genişletir. Çiçikov'un toplumsal hareketliliği, kişisel bir dolandırıcılığın ötesinde, insan değerini kayıt ve servet göstergelerine indirgeyen düzenin işleyişini açığa çıkaran yapısal bir merceğe dönüşür.
Bookspace topluluğundan 11 gönderi
Düşüncelerinizin bulunduğu mutlu ülke neresidir?
siz,sonsuzcasına uzanan yollar! Ne güzelsiniz! Kaç kez boğulmak, yok olmak üzereyken sizlere sarıldım, sonsuz cömertliğinizle çekip çıkardınız, kurtardınız beni! Bütün o büyüleyici düşlerimi, ozanca hayallerimi hep sizinleyken yaşadım
"İnsan öyle garip bir yaratıktır ki; kendisinde binlerce kusur varken başkasının tek bir hatasını görmekten büyük zevk alır."
Sen bizim karamızı sev, akımızı seven nasılsa bulunur.
"Garip bir şeydir yolculuk; sanki insanı kendisinden uzaklaştırır ve aynı zamanda özüne döndürür."
"İnsanın başına gelen en büyük felaket, her şeyi olduğu gibi değil de, olmasını istediği gibi görmesidir."
"Gençlikten yetişkinliğe geçerken, yanınıza bütün insani duygularınızı alın; onları yolun kenarında bırakmayın, sonra bir daha asla geri dönüp onları toplayamazsınız."
Eskiden yüzümde canlı hareketler yaratan, bitmez tükenmez biçimde gülmeme, konuşmama neden olan şeyler şimdi gözümün önünden ilgisizce akıp geçiyor...
"Bir şeyin üzerinde çokça durdun mu, neşeli şeyler hüzün vermeye başlar ve Tanrı bilir, insanın aklına neler gelir?"
Görgülü bir insan kendini nasıl da belli ediyor! Yemek yememiştir, ama karnı yine toktur görgülü kişinin! Oysa dünyayı yese doymaz sahtekârlarla dolu her yer...
Hayat nedir? Acılar vadisi. Dünya nedir? Hissiz insan kalabalığı...
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
