Bir okurunun kendisine gönderdiği günlüklerden esinlenerek yazdığı Öğrenci Kız’da Osamu Dazai bir Tokyo banliyösünde yaşayan isimsiz bir genç kızın bir gününü anlatıyor. Aklına takılan şarkıları, yolda düşündüğü ve gördüklerini, günlük yaşama dair ayrıntıları ve içten içe duyduğu hüznü büyük bir başarıyla ve empatiyle resmetmeyi başarıyor. Yaşama hep çarpıcı bir dürüstlükle bakmış Dazai’nin bir gün kadar kısa romanı, gençlerin sesini ve düşüncelerini çekinmeden aktaran ilk modern yapıtlardan biri. #japonmodernleri #gençlik #masumiyet #şefkat #aile #okul
Bookspace topluluğundan 4 gönderi
“Neden acı çekiyorum, endişeleniyorum, yalnız hissediyorum, üzgünüm falan diyorum acaba? Her şeyi açıkça söylesem ölür müyüm sanki? Hissettiklerimi çok iyi biliyorum ama onları tanımlayacak tek bir isim, sıfat söyleyemiyorum.”
“Bizi her zaman büyük bir güçle çekip sürükleyen bir "dünya var." Tüm bunları düşününce, kendi karakterimize sadık kalmak kolay değil. Göze batmadan, pek çok insanın yürüdüğü yoldan sessizce gitmek en akılı yol.”
“Geçmişteki kadınlar hakkında köle, özünü hiçe sayan böcekler, kukla diye atıp tutuyorlar ama o kadınlar günümüzdeki bana nazaran hep iyi anlamda kadınsı ve duygusal olarak da güçlülerdi. İtaatin üstesinden ustalıkla gelebilecek bilgeliğe sahip, saf fedakârlığın güzelliğini bilen, tamamen karşılıksız hizmetin getirdiği mutluluğu ayırt edebilen kadınlardı.”
“Ama yine de gerçek denilen şey, beklenmedik bir şekilde sevmediğim yerlerde olabileceğinden oldukça acınası hissettiriyor."
“Neden acı çekiyorum, endişeleniyorum, yalnız hissediyorum, üzgünüm falan diyorum acaba? Her şeyi açıkça söylesem ölür müyüm sanki? Hissettiklerimi çok iyi biliyorum ama onları tanımlayacak tek bir isim, sıfat…”
“Geçmişteki kadınlar hakkında köle, özünü hiçe sayan böcekler, kukla diye atıp tutuyorlar ama o kadınlar günümüzdeki bana nazaran hep iyi anlamda kadınsı ve duygusal olarak da güçlülerdi. İtaatin üstesinden ustalıkla…”
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
