Muhteşem Fatih Sultan Mehmed

ÊHasrete vuslat yakla_mõ_tõÉ Ê Toplar hazõr, ordu hazõr, ‚andarlõ'nõn evresindeki birka vezir dõ_õnda, komutanlar da hazõrdõÉ Onca dil dškŸlmŸ_, ancak ÊÊÊÊ Ê ‚andarlõ'yõ ikna etmek mŸmkŸn olamamõ_tõ. Ê Seferin hŸsranla sonulanaca_õna inanõyor, son ana kadar, Padi_ah'õ bu seferden vazgeirmeye alõ_õyordu. Ê O kadar õsrar etmi_ti ki, Padi_ah šfkelenmi_, "Ya gel, ya kal" demi_ti, "artõk kararõnõ ver ‚andarlõ!" Ê ‚arnaar o da yola Êkoyulmu_tu. Ancak yŸre_inde de_i_en bir _ey yoktu: H‰l‰ hŸsran bekliyordu. Osmanlõ ordusu, 1452 senesi Ê Ê Ocak ayõnõn sonlarõnda Edirne'den yola õktõ. BŸyŸk toplarõn šnŸnde, Kra Bey komutasõnda on bin akõncõ sŸvarisindenÊ Ê meydana gelen gšzŸ pek bir birlik gidiyorduÉ Koca toplardan her biri elli ift škŸzle ekiliyor, dengesini sa_lamak iin de iki Ê tarafõnda iki yŸzer asker bulunuyordu. Ayrõca yollarõ dŸzeltmek iin de elli arabacõ ile ikiyŸz kazmacõ šnden gšnderilmi_ti. ÊÊ Ê Edirne'den _stanbul'a geli_ o kadar zor oldu ki, yol tam iki ay sŸrdŸ. Ê Fakat zahmet kimsenin umurunda de_ildi, yŸrekler hedefe kilitlenmi_, gšzler ba_ka bir _ey gšrmemeye ba_lamõ_tõ... (Tanõtõm BŸlteninden) Ê