Manş ötesi

Julian Barnes, ilk oyku kitabi Mans Otesi'nde, o kendine ozgu ironik anlatimi ve ayrinti zenginligiyle, yazarliginin ana izleklerinden birini isliyor: Uc yuzyili askin bir zaman dilimi icinde, Fransiz kulturel cografyasinin Ingilizler tarafindan kesfi... Cesitli zaman dilimlerine yayilan on oyku, tek tek ya da bir butun olarak, Ingiltere ile Fransa arasindaki o tuhaf ve surekli cekimin yazinsal izdusumlerinin ardina dusuyor. Barnes kitabinda, ortak bir ana damardan beslenerek gelisen ve her bir oykude yeni ayrintilarla zenginlesen karmasik bir izlekler agi kurarak; en basta sanat-yasam catismasi izlegi olmak uzere tarih, sanat, olum, bellegin insan yasamindaki karsi konulmaz agirligi, adalilik zihniyetinin sinirlayiciligi gibi bircok yan izlegi ustalikla isliyor: Barnes; 'kisisel anilari silmekten baska bir sey yapmadigi dusunulen Tarih'i, artik yolun sonuna gelmis, dinsel inanci olmayan bir XIX. yuzyil muzisyeninin gozunden anlattiginda da; I. Dunya Savasi'nda sehit dusmus olan kardes