Mandarinler

Simone de Beauvoir'ın Mandarinler'i, savaş dönemi Paris'inde Alman işgalinin sona erişini kutlamak ve geleceklerini planlamak için bir araya gelen arkadaş grubuyla başlar. Savaşın bitişi yeni bir özgürlük ihtimali doğururken, karakterlerin önünde kişisel ilişkilerini, siyasal konumlarını ve bundan sonra nasıl yaşayacaklarını belirleme sorumluluğu vardır. Kutlama anı, geçmişin yükü ile geleceğin belirsizliği arasındaki bir eşiğe dönüşür.

Roman, dönemin Parisli entelektüellerini özel hayatları ile düşünsel tartışmaları arasındaki gerilim içinde izler. Sartre ve Camus gibi çağın önemli isimlerini hatırlatan portreler, Sol Yaka çevresinin fikir dünyasını ve çatışmalarını anlatıya taşır. Aşk ilişkileri ayrıntılı biçimde kaydedilir; özellikle kadın karakterler isteklerini dile getirmekten ve etkin seçimler yapmaktan çekinmez. Düşünsel konumlar, karakterlerin birbirlerine karşı verdikleri duygusal kararlarla sürekli sınanır.

Esprili, içten ve gerçekçi diyaloglar, felsefi soruları yaşayan insanların gündelik konuşmalarına bağlar. Mandarinler bu nedenle hem geniş ölçekli bir roman hem de felsefi bir manifesto niteliği taşır. Goncourt Ödülü kazanan eser, işgal sonrası geleceği kurma arzusunu aşk, dostluk, siyaset ve entelektüel sorumlulukla birlikte değerlendirir.