Carson McCullers'ın Küskün Kahvenin Türküsü, seven ile sevilen arasındaki eşitsizliği merkeze alan bir anlatıdır. Kaynağın tarif ettiği dünyada bu iki kişi sanki başka başka beldelerden gelir: Sevilen, çoğu zaman sevenin içinde uzun süredir saklı duran duyguyu uyandıran kişidir. Bu nedenle sevginin nesnesi olağanüstü olmak zorunda değildir; sıradan biri bile yoğun, ateşli ve güzellikle zehri bir arada taşıyan bir bağlılığın odağına dönüşebilir.
McCullers burada, daha önceki romanlarında da görülen sevgi düşüncesini daha belirgin bir kurama doğru geliştirir. Yalnız Bir Avcıdır Yürek ile tanınan yazarın insanlık durumunun temelindeki ruhsal yalnızlığa duyduğu ilgi, sevginin doğasını araştıran bu eserde yeni bir biçim kazanır. Sevme eylemi, karşılıklı bir uyumdan çok, seven kişinin içinde büyüyen ve sevilen kişiye yönelen bağımsız bir güç olarak görünür.
Öykünün sonundaki zincirli mahkûmlar, hayatın tekdüzeliğinden kaçışı bir türküde arar. Yazarın kişileri de benzer bir kaçış ihtimalini sevgide bulmaya çalışır. Küskün Kahvenin Türküsü, bu çerçevede sevginin insanı gündelik sıkışmışlıktan uzaklaştıran yönü ile onu yalnızlığa ve karşılıksızlığa açık bırakan yönünü aynı anlatıda buluşturur.
Bookspace topluluğundan 1 gönderi
Ayakta kalabilmek için kahve içiyorum. Ama her fincan, beni ayakta tutmaktan çok yeni bir fincana muhtaç bırakıyor. Sanki uyanık kalmak için içtiğim kahve, aslında yorgunluğumun döngüsünü büyütüyor. İnsan bazen ayakta kalmak için tutunduğu şeylerin, aslında onu ayakta kalmaya daha çok mecbur bıraktığını fark ediyor.
Uygulamada oku
Alıntıla, işaretle, okuduklarını paylaş
