Klein ve Wagner

Hermann Hesse'nin Klein ve Wagner anlatı adlı eseri, dışarıdan bakıldığında saygın bir memur, sadık bir eş ve aile babası olan Friedrich Klein'ın düzenli hayatından kopuşunu izler. Kırklı yaşlarındaki Klein; sahte pasaport, tabanca ve çantasındaki parayla geride bıraktığı dünyadan uzaklaşırken, karısı ile üç çocuğuna ilişkin korkunç bir cinayet düşüncesinin ağırlığını da taşır. Kaçışı, hukuki bir suçun ötesinde eski kimliğinin sınırlarından kurtulma girişimine dönüşür.

Klein her şeye yeniden başlayıp genç ve başka bir insan olabileceğini umar. Ancak yabancı bir odada aynaya baktığı anlarda niyetini, aradığı şeyi ve kimliğini sorgulamaktan kaçamaz. Yeni hayat arzusu ile geçmişin suçluluk duygusu yan yana ilerler. Dışarıdaki yolculuk, kişinin bastırdığı dürtülerle, korkularla ve kendine anlattığı hikâyelerle karşılaştığı içsel bir çözülmeyi görünür kılar.

Hesse bu anlatıyı kendi yaşamındaki bunalım ve C. G. Jung'la yürüttüğü çalışma döneminde kaleme alır. Metin, bilinçaltının işleyişine duyulan ilgiyi Friedrich Klein'ın parçalanan benliği üzerinden edebî bir gerilime çevirir. Okur, kaçışın özgürlük sağlayıp sağlamadığını ve insanın geçmişinden ayrılarak gerçekten yeni biri olup olamayacağını karakterin kararsız, huzursuz düşünceleri eşliğinde izler.