Kırık Deniz Kabukları

Halid Ziya Uşaklıgil'in hayatı ve oğlu Halil Vedad'la ilişkisinin acılı izleri, Kırık Deniz Kabukları'nın merkezindedir. Selim İleri, Sultan Reşad'ın Dolmabahçe Sarayı'ndan Atatürk'ün Çankaya'sına uzanan tarihsel çevrede büyük romancının aile hafızasını izler. Halil Vedad'ın hariciyeci olarak Prag'a gidişi ve annesinden ayrılırken taşıdığı hüzün, daha sonra yaşanacak genç yaştaki intiharın gölgesinde yeniden anlam kazanır.

Anlatının duygusal ağırlığı, bir babanın ve romancının geçmişteki bakışları yorumlama çabasında belirginleşir. Vedad'ın ayrılış anı, sonucun önceden sezilip sezilmediği sorusuyla tekrar tekrar hatırlanır. Bu tereddüt, biyografik bilgiyi kuru bir yaşam öyküsünden çıkararak yasın, suçluluk duygusunun ve belleğin nasıl çalıştığını gösteren bir iç hesaplaşmaya dönüştürür.

Selim İleri, yaşanmışlıkların tortusundan kurduğu Kırık Deniz Kabukları'nda kişisel trajediyi Türkiye'nin değişen siyasal ve kültürel ortamından ayırmaz. Saray çevresinden Cumhuriyet'in yeni merkezine uzanan dönem, Uşaklıgil ailesinin kırılmalarıyla birlikte görünür. Eser, Halid Ziya'yı edebiyat tarihindeki konumunun yanında oğlunun kaybını taşıyan bir insan olarak ele alır. Sonucu dramatikleştirmek yerine hatırlamanın kırık parçalarına yaklaşan kitap, edebiyat, biyografi ve yas anlatısını duyarlı bir yapıda birleştirir.