Kimsesiz Kız

Anne ve babasını peş peşe kaybeden küçük Perrine, Kimsesiz Kız'ın merkezindeki zorlu yolculuğa tek başına çıkar. Annesinin son isteği, onun Maraucourt'a giderek hiç tanımadığı akrabalarını bulmasıdır. Perrine bu sözü yerine getirmek için parasız, aç ve yorgun hâlde yola koyulur. Yabancı bir yere ulaştığında yaşamını sürdürebilmek amacıyla bir fabrikada çalışmaya başlar. Buradaki düzen, ona hem ağır koşullarla mücadele etmeyi hem çevresindeki insanları dikkatle tanımayı öğretir.

Fabrikanın sahibi Mösyö Vulfran, yıllar önce kaybettiği oğlunun özlemini taşıyan varlıklı ve yalnız bir adamdır. Perrine ile yaşlı adam arasında gelişen dostluk, iki karakterin hayatındaki eksiklikleri birbirine yaklaştırır. Hector Malot, kahramanının çaresizliğini edilgen bir bekleyişe dönüştürmez; Perrine verdiği sözün peşinden giderken dayanıklılığı, çalışkanlığı ve insanlara yaklaşımıyla kendi yolunu açar. Roman aile bağlarını yalnız kan bağıyla değil, güven, emek ve karşılıklı şefkat üzerinden de düşünür. Kimsesiz Kız, bir çocuğun yoksulluk ve kayıp karşısındaki direncini anlatan; yolculuk öyküsünü aidiyet arayışıyla birleştiren duygusal bir çocuk klasiğidir. Anlatı, Perrine'in kimliğini ve geleceğini belirleyecek ilişkilerin nasıl kurulduğuna odaklanır.